— 266 — 



vvaarnomiugen gedaan te zijn om vaste regels daarvoor te 

 kunnen aangeven, maar toch zijn er reeds tal van aanwijzingen, 

 die eenig licht over deze zaak knnnen doen opgaan. 



Het best zal dit blijken bij het behandelen van de vermenig- 

 vuldiging door middel van stekken. 



Vooraf echter is het wenschelijk, om voorzoover zulks binnen 

 mijn bereikt ligt, het een en ander te zeggen over de ver- 

 schillende soorten van planten, waarvan de peper uit den 

 handel verkregen wordt en over bodem en klimaat, waar dit 

 gewas thuis behoort. 



Bij den tegenwoordigen staat onzer kennis aangaande de 

 peperplant is het voor den planter nog geen zaak zich te 

 verdiepen in de vraag, of het product, dat wij peper noemen, 

 van meerdere soorten van het geslacht Piper^ dan wel uit- 

 sluitend van verschillende variëteiten der soort Piper nigrum 

 afkomstig is. 



Zeker is het echter, dat minstens enkele variëteiten bestaan, 

 die niet zoo dadelijk tot een algemeenen grondvorm terug te 

 brengen zijn. 



Zoo verschillen de peperplant, die thans hier en daar in 

 West-Java gekweekt wordt en die, welke te Atjeh inheemsch 

 is, zoo belangrijk van elkander, dat zelfs een weinig geoe- 

 fende geene moeite heeft er twee geheel verschillende planten 

 in te herkennen. 



De eerste wordt 50 tot 60 voet hoog, heeft takken van 1 

 tot 2 voet lengte met groote bladeren, bloeit in het vierde 

 of vijfde jaar eerst, indien zij door rationeele behandeling 

 daartoe gebracht wordt, heeft groote bloemtrossen en groote 

 vruchten en leeft 20 tot 30 jaar. 



De andere wordt 15 tot 20 voet hoog, heeft takken van 

 ^/j tot 1 voet lengte met kleinere bladeren, begint reeds in 

 het derde jaar even boven den grond te bloeien, heeft kleinere 

 bloemtrossen en kleinere vruchten en leeft waarschijnlijk niet 

 langer dan 15 jaar. Naar Java overgebracht, schijnt zij het 



