— 273 — 



zieh bezig houden, hetzij met de studie der grroene kleurstof 

 als zoodanig, hetzij met de nauwkeurige bepaling van de ver- 

 richtingen, welke de van bladgroen voorziene cellen onder allerlei 

 omstandigheden volbrengen. Het moge hier reeds voorloopig 

 opgemerkt worden, dat werkelijk de rol der groene planten- 

 deelen voor het leven der planten van het uiterste gewicht 

 is, daar in de bladgroenkorrels het voornaamste gedeelte van 

 de voeding der plant plaats vindt. Zij toch zijn het. die uit 

 bepaalde, door de plant uit de buitenwereld opgenomen stoften, 

 de bouwstoffen voor het plantenlichaam bereiden. 



Als inderdaad aan de groene kleurstof eene zoo belangrijke 

 werking is opgedragen en eene normale voeding zonder haar niet 

 mogelijk is, hoe voeden zieh dan alle planten, die, zooals de 

 bruine beuk, ons in zijne bladeren eene roodachtige of bruine 

 kleur vertoont? In deze toch schijnt de groene kleurstof te 

 ontbreken. Doch schijn bedriegt, en in werkelijkheid bezitten 

 deze planten evengoed bladgroen als andere, die het ons reeds 

 op het eerste gezicht vertoonen. Elke microscopische door- 

 snede van zulk een blad kan ons dit leeren: in den regel is 

 zelfs de bruine of roode kleurstof in andere cellen besloten 

 dan het bladgroen, en niet zelden zijn het juist de opperhuid- 

 cellen, die toch nooit bladgroen bevatten, welker inhoud de 

 vreemde kleurstof in oplossing houdt. Deze roode of bruine 

 kleurstof is in den regel oplosbaar in water ; een- eigenschap, 

 die het bladgroen mist. Hiervan kan men gebruik maken om 

 de aanwezigheid der groene kleurstof in bruine bladeren op 

 eene gemakkelijke wijze aan te toonen. Houdt men de zwart- 

 bruine bladeren van den zwarten hazelaar gedurende eenigen 

 tijd in eenè niet te geringe hoeveelheid kokend water, 

 zoo zijn zij geheel groen, als men ze er weder uitneemt. Het 

 kokende water doodde de cellen, en nam daaruit de bruine 

 kleurstof op. Zulke uitgekookte bladeren zijn van die van den 

 gewonen hazelaar ter nauwernood te onderscheiden. Eenigs- 

 zins anders dan met de groene kleurstof van bruine blade- 

 ren, is het met die van bonte bladeren gesteld. Iedereen 

 kent de bonte planten met hare lichtgele en groene vlekken. 



