— 280 — 



organen gereed vinden. Wij kunnen deze organen tot vier 

 groepen brengen, waarvan drie stengeldeelen omvatten, te weten : 

 de eigenlijke wortelstok, de bol en de knol, terwijl de vierde 

 die wortelorganen behandelt, welke tengevolge van hun aan- 

 merkelijke dikte en vleezige zelfstandigheid met den naam van 

 wortelknollen aangeduid worden. Het zoude ons te ver voeren, 

 wilden we Prof. de Vries in de beschrijving van al de ver- 

 schillende organen volgen, wij moeten ons hier slechts bepalen 

 tot den knol, waarvan onze Caladhun' s voorzien zijn. 



Graan we nu den groei vau onze Caladium na, dan zal het, 

 na het medegedeelde, niet moeielijk zijn de verschijnselen te 

 begrijpen. Indien we een flinken, krachtigen Caladinm-knol 

 in goede aarde planten en behoorlijk bevochtigen komen er 

 weldra prachtige bladeren te voorschijn, die zoo dun, zoo door- 

 schijnend zijn als de plant ze in eene latere periode van haar 

 bestaan niet meer voortbrengt. De volgende bladeren worden 

 groener en steviger, tot er in de laatste bladeren weinig bonts 

 meer te zien is. Mijne lezers zullen de oorzaak van dit ver- 

 schil wel al geraden hebben. De eerste bladeren hebben weinig 

 bladgroenkorrels, daarom komen de andere kleuren meer tot 

 haar recht. De plant heeft in dien eersten tijd geleefd 

 ten koste van den knol en die, als het ware, uitgezogen. 

 Als dit het geval is, moeten er weer nieuwe knollen gevormd 

 worden, die de plant helpen den voor haar ongunstigen tijd 

 door te komen en later weer nieuwe planten te doen ontstaan. 

 Nu moeten de bladeren dus hun best doen de stoffen daarvoor 

 te leveren; zij hebben veel groene kleurstof noodig en het bonte, 

 dat ons zoo zeer bekoort, maakt plaats voor het meer nuttige groen. 

 Ziedaar den kringloop in het leven der Cnladium's. Al verklaart 

 deze lange uitweiding niet alles, zij geeft ons toch eenig denkbeeld, 

 waarom de bladeren der Caladiurri's later groener worden en 

 dat er hier geen sprake kan zijn van verloopen of achteruit- 

 gaan der soort, daar dezelfde plant, die nu nagenoeg groene 

 bladeren geeft, later weer bonte zal produceeren. 



Wij vinden tevens in genoemde eigenschappen eene aan- 

 wijzing voor de cultuur. Hoe de planten niet moeten behan- 



