— Bil — 



eene tophoogfe te liohbpn ran 41 inpfer on oen rliaTneter op bnvst 

 hoogte (1.33 M. boven den grond) van 14 Meter. 



De karef-booi» kan niet tegen schaduw en de jonge kiemplanten 

 beschimmelen, indien zij niet aan het rolle licht zijn blootgesteld 

 en in grond staan, waar de waterafvoer gemakkelijk plaats heeft. 

 In verband hiermede staat het feit, dat de natuurlijke voortplan- 

 ting van FlcH-^ elastka in den regel plaatsvindt in de bovenste 

 takvorken van ijlkruinige woiidboomen. waarheen de zaden door 

 vogels zijn gebracht geworden. 



De kiemplant vormt dan weldra lange luchtwortels. Deze Avor- 

 tels omhullen spoedig geheel en al den stam van den woudboom. 

 Binnen korteren of laugeren tijd sterft deze dan, doordat al het 

 licht door het dichte loover van den epiphyt onderschept wordt. 



Aan deze eigenaardige wijze van groei en voortplanting moet 

 het waarschijnlijk worden toegeschreven, dat kavet-boomen in de 

 bosschen van Assam zoo zeer verspreid staan, dat het uitermate 

 moeilijk is om ze tegen onoordeelkundig aftappen door Inlanders 

 te beschermen. 



Vooral met het oog hierop werd besloten om aanplantingen van 

 deze boomsoort aan te leggen. 



In den aanvang werden proeven genomen met vermeerdering 

 door stekken en door zaad. Hierbij bleek, dat het zaad van den 

 karet-hoorn zeer goed ontkiemt, wanneer men het op kweekbeddin- 

 gen in eene laag gestampte houtskool of fijn baksteengruis uit- 

 zaait. Hoewel de kiemplanten aanvankelijk zeer klein zijn, groeien 

 zij snel en worden in één jaar circa 70 cM. hoog en zijn l^eter 

 bestand tegen droogte dan de uit stekken gekweekte planten. 



Om zoo veel mogelijk de natuur na te bootsen, werden in 1874 

 eenige krachtige zaailingen van karcf, in takvorken van woudboo- 

 men geplaatst. In 1885 hadden nog slechts van enkele dezer 

 planten de wortels den grond bereikt. Alleen deze laatsten waren 

 goed gegroeid. De andere waren klein gebleven. 



Uithoofde deze methode zulke langzame resultaten gaf en omdat 

 gebleken was, dat het weinig moeite opleverde om uit zaad een 

 voldoend aantal planten te kweeken, werd in het groot de metho- 

 de van uitzaaien op kweekbeddingen gevolgd. Hierin liet men de 

 planten staan tot zij een hoogte van (10 voet) 3 M. bereikt 

 hadden. 



De strooken, waarop geplant wordt, zijn 12 M. breed; zij zijn 



