— 325 — 



Deze bevoudeu zich in eeue oude monosoeko koffieaauplautiug op 

 de zuidwestelijke helliugen vau den > me roe. 



Men had de koffieboompjes hier indertijd geplant op de in deze 

 afdeeling meer gebruikelijke manier n. 1. onder het hooge bosch- 

 geboomte, dat men gedeeltelijk had laten staan. Op die ^vijze wa- 

 ren de 2 Boeloe Oitf/Lo- boomeu blijyen bestaan, te midden van an- 

 dere vroudboomen. Dat de boom geene voor andere planten scha- 

 delijke tiitwasemingen uitzendt, bleek daaruit, dat de in de schaduw 

 der beide boomen staande koffieboompjes er evenzoo uitzagen, als 

 de overige van de aanplanting. terwijl de bodem om en nabij de 

 boomen met hetzelfde onkruid begroeid was als in den omtrek 

 overal opgeschoten was. 



Van de beide boomen had de grootste een omtrek van 4 Meter 

 gemeten op eene hoogte van ongeveer 1 Meter boven den grond, 

 terwijl de geheele hoogte op ongeveer iO Meter geschat werd. 



De stam nagenoeg rond en met een 1 centimeter dikke, tamelijk 

 gladde bast bedekt, vertakte zich op eene hoogte van + 20 Meter 

 dus ongeveer halverwege de geheele hoogte van den boom. 



De krtiin was met een tamelijk dicht gebladerte van donker 

 groene kleur bedekt. 



De verzamelde bladeren hadden eenige overeenkomst met die 

 van den nangka-boom, terwijl de vruchten in grootte en voorkomen 

 zeer veel geleken op die van den soehoen. 



Het hout was, versch bekapt geelachtig van kleur evenals soe- 

 renhout, in de lengte gemakkelijk splijtbaar en moet volgens de 

 ingewonnen berichten aan weer en wind blootgesteld spoedig vergaan. 



De onder den boom door mij gevondene vruchten waren gaaf 

 d. w. z. niet door wilde varkens of ander gedierte aangetast. De 

 tweede door mij bezochte boom bevond zich op ongeveer 100 

 Meter van den zooeven genoemden. Deze was nog tamelijk jong 

 en had bij eene hoogte van ongeveer 15 Meter even boven den 

 grond een omtrek van ongeveer 1 Meter. Ook bij dezen boom begon de 

 vertakking van den stam op ongeveer de helft van de geheele hoogte. 

 Of het melksap van den Boeloe OnijJco werkelijk vergiftige eigen- 

 schappen bevat zou ik niet durven beweren daar ik daarmede 

 persoonlijk geene proefnemigen heb verricht. De in de bosschen 

 wonende inlanders, die mij den boom aanwezen, schrijven het 

 die eigenschap evenwel in hooge mate toe. 



Het is niet onwaarschijnlijk, dat er ook onschadelijke exemplaren 



Dl. II. 21 



