— 332 — 



putten uit het normaal gebleven gedeelte van den wortel. Laat 

 men zulke exemplaren staan, dan ziet men na eenigen tijd de 

 bladerkroon geel en rood worden. 



Onmiddellijk uitgraven van die exemplaren is noodig, om 

 alcaloïd en bastverlies te voorkomen. 



Zeer waarschijnlijk is een der kenmerken der ziekte het optreden 

 van een wit mycelium tusschen den wortelbast en het wortelhout. 



Bij 2 a 3 jarige planten kan zich hetzelfde geval voordoen 

 en het rottingsproces aan den stam even boven den wortelhals 

 heeft dan ten gevolge, dat de plant bij de minste aanraking 

 of bij eenigszins sterken wind op de aangetaste plaats afbreekt. 

 Op die plek is dan geen bast meer w^aar te nemen, of is hij 

 verdroogd en het hout afgestorven. 



Eén- jarige planten worden geel en daarna rood, zonder dat 

 er iets aan den stam te zien is. De bladeren krijgen in het 

 begin ronde roode vlekken, eerst donker rood bij paarsch af, 

 dan worden zij steenrood en vallen eindelijk af. De wortels 

 daarentegen vertoonen alle verschijnselen der ziekte; het wor- 

 telhout is n. 1. bruin gekleurd en de wortelbast aan het rotten. 



In dit laatste geval geeft de behandeling met sublimaat- 

 oplossing uitstekende resultaten. 



De verschillende Cinchona-soovten verhouden zich niet g'elijk 

 tegenover de wortelziekte. 



Waar b. v. Cinchona Ledgeriana^ eenmaal aangetast, spoedig 

 zal afsterven, zal Cinchona succirubra het nog geruimen tijd 

 kunnen volhouden. 



Gelukt het dan ook niet, op sommige plaatsen, door herhaald 

 inboeten met Cinchona Ledgeriana een gesloten aanplant te 

 krijgen, dan boete men die stukken liever in met succiriihra's 

 en verente deze; of, nóg beter men plante enten en zal 

 dan vaak zijne pogingen met uitstekend succes bekroond zien. 



Een viertal jaren geleden zag ik op een particuliere onderneming 

 succirubra s^ die langs de wegen (dus zoo ongunstig mogelijk) ge- 

 plant waren, prachtig staan, terwijl in den omtrek daar van de Led- 

 geriana' s of ziek of reeds uitgestorven waren. Vrij eenvoudig was 

 het dus, den raad te geven: „waar geen L^c?(/ma na wil groeien 



