-^ 344 — 



Planteutuin bezit tal van dergelijke exemplaren waarbij men 

 onderaan den stam eenige dwars afstaande, verticale platen 

 aangehecht ziet, hetgeen niets anders zijn dan de zóó sterk 

 éénzijdig verdikte wortels dat de zijkanten, in plaats van af- 

 gerond, geheel vlak geworden zijn. De groei dezer wortels 

 in de breedte heeft bij dezen dus in de laatste jaren volkomen 

 stilgestaan, evenals die aan de onderzijde, zoodat gene zich 

 slechts tot de bovenzijde beperkte, maar daar dan ook zeer 

 aanzienlijk was. Het oorspronkelijke middelpunt van deze 

 wortels, welke soms platen vormen van ^/^ meter en meer hoog, 

 heeft men in de meeste gevallen ongeveer op het niveau van 

 den bodem te zoeken, zoodat dus aan de bovenzijde de wortel 

 */, meter of meer in de dikte gegroeid is, terwijl zij aan de 

 onderzijde nagenoeg niet in dikte toenam. 



Prachtige kammen op de wortels vindt men in den Plan- 

 tentuin o a. aan de kanarieboomen , {Canarhmi commune) 

 waar de kammen veelal niet dikker zijn dan 3 — 4 cM. bij 

 een hoogte van ^/g meter. Ook zeer sterk zijdelingsch afge- 

 platte wortels geheel boven den grond, vindt men bij deze 

 boomen. 



Verder vindt men ze eveneens bij vele ÏJros/if/ma-soorten, 

 evenals bij Elaeocarpa^ Penthace polyantha^ Dijsoxylon^ Cecropia 

 cyrtostachia en andere. Ook Pterocarpus-'&ooview vertoonen 

 deze kammen op de wortels. Naar ik vernam kunnen deze 

 in de Molukken zulke afmetingen aannemen dat men ze ge- 

 bruikt om er tafelbladen uit één stuk van te maken, welke 

 dan zeer duur betaald worden. Bij StercuUa doen vele soorten 

 liet eveneens , en bij dezen neemt men , evenals bij de warin- 

 gin's waar, dat de wortels wel is waar niet zeer liooge platen 

 vormen, maar die zich in vele bochten ver, soms 20 meter 

 en meer, van den stam verwijderen. De schoonste dergelijke 

 kam nam ik waar bij een andere dezer soorten , welke 

 aan den stam een hoogte had van 1^ M., en B M. lang maar 

 toch niet dikker dan slechts .^ cM. was. Bij enkele dezer 

 ziet men aan den basis van een nog dunne stam somtijds 

 een 5 tot 6-tal van dergelijke dunne platen aangehecht, soms 



