:-).-) 4 



V. H. vermeldt, dar bij het aannemen van groote tusseheu- 

 ruimten, het tijdperk van vruchtbaarheid en levensduur der 

 peperplant schijnt verlengd te worden. 



Dit is zeer goed aan te nemen en ook wel te verklaren, 

 wanneer men nagaat, hoe in een echt peperland, zooals At jeh, 

 de planten behandeld worden. 



Een peperstruik daar te lande blijft niet leven op de enkele 

 stengels, die bij den aanvang van het planten tegen den steun- 

 lx>om (dadap) opgeleid worden, en die missschien reeds na 

 weinige jaren vruchtdragens afsterven. 



Het is wel reeds 15 jaar geleden, sedert ik daar een in 

 vollen bloei staanden aanplant zag, doch ik herinner mij nog 

 zeer goed destijds opgemerkt te hebben, dat men daar vooral 

 zorgt voor de ontwikkeling van een flink wortelstelsel. hetwelk 

 den steimboom geheel in de rondte omgeeft en waaruit zich 

 naar alle zijden nieuwe stengels ontwikkelen, die waar het te 

 pas komt tegen den boom opklimmen . zoodat men daaraan 

 niet alleen oude vi-uchtdragende stengels ziet, maar ook jonge 

 van eiken leeftijd, geschikt om te eeniger tijd de taak van 

 de oudere over te nemen, wanneer deze door overdadigen bloei 

 (dit was werkelijk het geval) uitgeput raken. 



Zou de ontwikkeling van zulk een flink zodevormend wor- 

 telstelsel. met daarmede gepaard gaanden weelderigen boven- 

 groei wel mogelijk zijn, indien lucht en zonneschijn niet vol- 

 doende tot op den bodem kunnen doordringen en het gewas 

 door gebrek aan ruimte aanhoudend srevaar loopt van vertrapt 

 te worden? 



Als mijne herinnering mij niet bedriegt . was do minste 

 plantwijdte in dien overigens zeer onregelmatig aangelegden 

 aanplant 10 a 12 voet. 



De vraag of men doode staken of levende boomen tot steun 

 van den peperstengel gebruiken moet. behoorde eigenlijk geene 

 ernstige vraag te zijn. ofschoon v. H. haar als zoodanig be- 

 handelt. 



