— 360 — 



dat de dadap in een pe/)er-aanplant andere diensten moet be- 

 wijzen, dan in een koffietuin. In laatstbedoelden is beschadn- 

 wiug de hoofdzaak en bij de peper bijzaak; deze vraagt een 

 boom, waartegen zij gemakkelijk naar l)oven klimt en voor dit 

 doel is de dadap uitermate geschikt. ^Moge al de ontwikke- 

 ling van den stam , door de mindere bruikbaarheid van den 

 grond, te wenschen overlaten en niet zoo forsch zijn als men 

 gaarne zou zien, dan bedenke men, dat een levende, zij het 

 ook kwijnende boom, voor het doel altijd nog meer geschikt 

 is dan een doode staak. 



Vreest men nogtans, dat er in een pepertuiu met dadap- 

 boomen al te weinig schaduw zal zijn, dan is er een zeer 

 eenvoudig middel om daaraan te gemoet te komen; men be- 

 zige dan een gemengden aanplant van kapok- en van da- 

 dap-hoomen in dier voege, dat elke knpohhnom door een of 

 twee flfarfap-stammen afgewisseld worde. 



Is het tegenovergestelde het geval en ducht men van dadap 

 te veel schaduw, dan kan men ze afwisselen met den /.-è/or- 

 }>nom (Moringa pferi/r/ospenna), die eene hoogst onbeduidende 

 bladontwikkeling heeft en daarom zoo veelvuldig door de in- 

 landsche bevolking gebruikt wordt, als steunboom in dicht 

 opeenstaande aanplantingen van sirih (Chnvica Betle). 



Mocht een peperplanter meer voordeel zien in zulk een dicht 

 gesloten aanplant, b. v. van 6 op 6 voet, dan zou hij zelfs 

 verplicht zijn, de dadap zoo goed als geheel los te laten en 

 zich nagenoeg uitsluitend van kHor-hoomGn te bedienen. Aan- 

 bevolen kan dit echter niet worden, daar steeds in het oog 

 gehouden moet worden, dat men sirih plant om de bladen en 

 peper om de vruchten; afgescheiden nog van de vraag, of men 

 ook van een s/r//i-aanplant niet meer voordeel zou trekken bij 

 eene ruime en intensieve behandeling, dan bij de benepen 

 wijze van planten, die de Inlander gewoonlijk toepast. 



* J. H. KlEVIETS. 



[Wordt vervolgd). 



