— 398 — 



laatste verkregen. AVjj kunnen gerust zeggen, dat er hier door 

 de landbouwers nog te weinig op gelet wordt, hoe men de cul- 

 tuurplanten verbeteren kan ; misschien is zulks gedeeltelijk te 

 wijten aan onbekendheid met de kunstgrepen, die tot het doel 

 kunnen leiden en aan de voortdurende oplettendheid, die van 

 den kweeker vereischt wordt, wil hij eenige resultaten van 

 zijn werk verwachten. 



De bestaande rassen onzer oultuurgewassen zijn hun ontstaan 

 alle min of meer aan den menscli verschuldigd, oorspronkelijk 

 door keuze uit de in 't wild groeiende planten en later door 

 voortplanting van de beste daaruit. Zoolang de mensch land- 

 bouw gedreven heeft, zal hij er het zijne wel toe hebben bijge- 

 gedragen de rassen te verbeteren. 



De Romeinen kenden reeds enkele variëteiten van graan- 

 soorten, zij wisten, dat deze slechts in stand konden gehouden 

 worden door zorgvuldige keuze van het zaaizaad. Zij bereik- 

 ten door dit te doen niet slechts het doel, maar verbeterden 

 tevens, volgens hetgeen wij nu weten, onbewust het ras. Waar- 

 schijnlijk zijn alle oude cultuur variëteiten door zulk eene aan- 

 lioudende keus der beste zaadkorrels in den loop der eeuwen 

 ontstaan, zonder dat men zich ooit bewust was van den invloed, 

 dien deze keuze op den langen duur zou uitoefenen. 



Tegenwoordig mogen we ons met dit proces niet meer te- 

 vreden stellen, in deze tijden van sterke concurrentie moet de 

 opbrengst onzer velden tot het hoogste product, zoowel wat quali- 

 teit als wat quantiteit betreft, opgevoerd worden. Men verlangt 

 van onze planten, dat zij onder een bepaald klimaat en op een 

 bepaalden grond eene zoo groot mogelijke opbrengst van de 

 beste qualiteit leveren ; nog een andere voorname eisch is, dat 

 zij weerstand kunnen bieden tegen de in de bepaalde streken 

 heerschende ziekten. De eischen worden hoe langer hoe nauw- 

 keuriger omschreven, en daarin schuilt juist de kracht der 

 nieuwere methode. Men stelt zich eene plant voor, als ik het 

 zoo zeggen mag, eene ideale plant en neemt slechts van de plan- 

 ten, die dit ideaal min of meer naderen, zaaizaad. Hoe meer 

 dit beeld in de details uitgewerkt wordt, hoe meer de land- 



