— 402 — 



worden, en omgekeerd als het loof afgesneden of door eene 

 andere omstandigheid vernield wordt, zullen uitloopers, die 

 anders bestemd waren aardappels voort te brengen, zich tot 

 bebladerde takken ontwikkelen. Bladen, die door de zon 

 beschenen worden, zijn dikwijls steviger van bouw en hebben 

 dikker nerven, terwijl andere bladeren van denzelfden tak, die 

 in de schaduw groeien, veel teerder zijn. 



Het laat zich begrijpen, dat dergelijke afwijkingen niet erfe- 

 lijk zijn en dus voor den kweeker van geen belang. Erfe- 

 lijkheid, al is het in nog zulk een geringen graad, is het ken- 

 merk van elke echte variatie ; alle verschillen, die uit den aard 

 der zaak niet erfelijk zijn, hebben voor het verbeteren der 

 rassen geene waarde, en moeten dus van dit standpunt be- 

 schouwd worden als tot de schijnbare variaties behoorende. 



Toevallig op den akker waargenomen gunstige variatien 

 hebben slechts in zooverre waarde, als zij het vooruitzicht op 

 het verkrijgen van eene nieuwe betere variëteit openen. Zij 

 moeten dus bevestigd en vermenigvuldigd worden, en de vraag, of 

 dit snel of langzaam, gemakkelijk of moeielijk zal gaan, hangt 

 in de eerste plaats af van het vermogen van het varieerende 

 individu, om zijne afwijkende eigenschappen meer of minder 

 volledig op zijne nakomelingen over te brengen. In dit op- 

 zicht nu bestaat eene uiterst groote mate van verscheiden- 

 heid, zonder dat het mogelijk is, om rechtstreeks aan de plant, 

 die de variatie vertoont, te zien, hoe zich hare nakomelingen 

 gedragen zullen. Wil men zich dus, bij het vinden van eene 

 voordeelige variatie, eene voorstelling maken van de kansen 

 om daaruit een nieuw ras te zien ontstaan, zoo is het noodig, 

 zich bekend te maken met datgene, wat de ervaring in over- 

 eenkomstige gevallen aan anderen heeft geleerd. 



Voor de praktijk is de erfelijkheid eener variatie in het 

 eerste geslacht van evenveel belang als die in de volgende 

 generatien, want er zullen natuurlijk steeds een aantal gene- 

 ratien voorbij moeten gaan, eer een nieuwe vorm voldoende 

 vermenigvuldigd is om in den handel gebracht te kunnen 

 worden. Men heeft de toevallig ontstane variëteiten niet in 



