— 406 — 



jaren door cijfers is aangegeven. Dit voorbeeld is een proef 

 van Hofmeister mot een toevallig door hem waargenomen va- 

 riatie van de gewone Maankoppen of Papavers [Papaver som- 

 niferuni). Bij verschillende soorten van dit geslacht, zoo o a. 

 bij Papaver bracfeatum^ P. nudicaule^ en P. Rhoeas^ vindt 

 men van tijd tot tijd exemplaren, waarin de vrncht door een 

 aantal kleine, gestoelde vrucbtjes omgeven is. Nu eens is dit 

 aantal zeer groot, dan weer ziet men slechts enkele van deze 

 ongewone organen. Onderzoekt men de bloemen, tijdens haren 

 bloei, zoo bespeurt men, dat deze bijkomende vruchtjes de plaats 

 van de binnenste meeldraden innemen, en door allerlei tus- 

 schenvormen met de onveranderde meeldraden verbonden zijn. 

 In werkelijkheid moet men dan ook deze vruchtjes als veran- 

 derde meeldraden beschouwen. Meestal zijn zij loos, enkele 

 malen vindt men in de grootste eenige zaden. De normale 

 centrale vrucht is daarbij steeds onveranderd en even rijk aan 

 zaden als gewone Papaver -\r\\c\\ten. 



Van deze merkwaardige variatie vond uu Hofmeister in het 

 jaar 1863 een exemplaar onder een zaaisel van Papaver ?om- 

 niferum. Hij verzamelde de zaden van dit individu afzonder- 

 lijk en zaaide deze in 1864 uit. Van de hieruit ontstane 

 planten hadden er 83 pCt. geene, 11 pCt. slechts zeer enkele bij- 

 komende vruchtjes ; de zes overigen waren daarvan rijkelijk 

 voorzien. Van deze laatste werden nu de zaden wederom af- 

 zonderlijk verzameld, en in het volgende jaar droegen er, van de 

 hieruit gewonnen planten, reeds 17 pCt. een krans van rudi- 

 mentaire vruchtjes. Uit de zorgvuldig verzamelde zaden van 

 deze kwam in IS65 eene generatie, waarin het aantal der 

 echte exemplaren reeds tot 27 pCt. gestegen was. Bij voort- 

 gezette keuze kreeg hij nu in 1866, 69 pCt. en in 1867, 97 

 pCt. planten met het afwijkende kenmerk. 



Dus door telken jare alleen de zaden van die iudividuëu 

 te verzamelen, die het gewenschte kenmerk van hunne ouders 

 geërfd hadden, zag hij het aantal van deze in de opeenvol- 

 gende jaren tot 6 pCt., 17 pCt., 27 pCt., 69 pCt., 97 pCt. 

 klimmen. Had luj do proef nog langer voortgezet dan zou 



