EEN EX AXDER OYER PEPERCÜLTUUR. 



( Vervolg). 



Wanneer men in het boek van den heer van Houten de 

 uiteenloopende berichten over de cultunrwijze van de peper- 

 plant in verschillende landen nagaat, dan valt het op, hoe bij- 

 zonder "weinig overeenstemming er in die berichten te vinden is. 



Deze is inderdaad zoo gering, dat er uit al die berichten 

 met geen mogelijkheid een bepaald en algemeen voorschrift 

 omtrent de beste cultuurwijze te putten is. 



Daarom is het zeer begrijpidijk, dat de schrijver in zijne 

 Gevolg' rekking eii en opmerkingen omtrent de dodmatigste teelt- 

 wijze^ wat vlug en onbestemd over het eigenlijke planten van 

 dit gewas heenloopt en zelfs eeno (mkele maal eene l)elangrijke 

 onjuistheid begaat. 



Het geven van een algemeen voorschrift is bij zulk een schat 

 van uiteenloopende berichten werkelijk eene te zware taak voor 

 den niet-planter; hij kan die taak niet naar eisch volbrengen. 

 Zelfs voor iemand, die gedurende eenige jaren de cultuur op 

 alle mogelijke wijze beproefd en daarbij zijn gewas steeds scherp 

 jn het oog gehouden heeft, blijft er nog zooveel onverklaard, 

 dat men veilig kan aannemen, dat het oogenblik voor het sa- 

 menstellen van een volledigen, nimmer falenden leiddraad nog 

 niet is aangebroken. 



Yau mij heeft men dan ook zulk een leiddraad niet te wach- 

 ten, maar wel geloof ik eenig nut te kunen stichten door het 

 aanbrengen van eenige bouwstoffen, die aangevuld met, en waar 

 noodig verbeterd, door hetgeen de ervaring in de toekomst nog 

 leeren zal, later wellicht een bruikbaar geheel zullen opleveren. 



Het lijdt geen twijfel, dat de weinige overeenstemming in 



