-^ 459 — 



chijma Cocos Fr. Hij groeit op als wortelparasiet op pijnboomeu en is 

 zoowel in Brazilië als in Zwitserland en Frankrijk; gevonden. 



Het ware vaderland is echter Ch'na. waar deze Pachtjma knollen 

 eene groote reputatie hebben als geneesmiddel. Als zoodanig ko- 

 men zij ook veel naar Java en men vindt ze dan, gedroogd en in 

 stukken gehakt of in dunne schijfjes gesneden bij de Chineesche 

 apothekers en bij de handelaars in inlandsche geneesmiddelen te 

 koop. De echte waar wordt veel verwisseld met de melige wor- 

 telstokken van SmiJax China, die als obat .gadoeng tjina"heeten 

 er oppervlakkig wel iets op lijkt. Die verwarring wordt nog daardoor 

 bevorderd, dat beide, Pachyma en Smilax bij de Chineezen Foelien 

 heeten. In de Ch-neesche apotheken te Buitenzorg gaf men mij 

 echter voor Foelien steeds schijfjes van Pachi/nid, en op de vraag 

 of er nog eene andere soort te koop was, kwam eerst de Smilax 

 („radix chinae*") voor den dag. De eerste heet eigenlijk Pe foelien, 

 de laatste Toe foelien. 



Al in den tijd van Kumphiu.'; werd deze Foelien ingevoerd, en 

 vonden de Chineezen op Ambou in de daar groeiende soort „Oebi 

 radja" zoo veel gelijkenis met de echte nit hun vaderland, dat zij 

 beide Foelien (Eumphius schrijft Hoelen) noemden. De uit China 

 aangebrachte kostte minstens 5 gld. per kattie en werd gebruikt om 

 er een drank van te koken tegen zwakte na lange ziekten, tegen 

 ter'ng enz. Xu betaalde ik te Buitenzorg ongeveer 2 gld. per 

 kattie; zij zijn nog altijd als verzachtend geneesmiddel hoog geacht. 

 De inheemsche soort diende toen voornamelijk tegen buikloop en 

 werd fijn geraspt en dtiarna gekookt, soms met rijst vermengd. 

 Onder de inlandsche namen vermeldt Eumphius voor het Ja- 

 vaansch Djamor honijkanj, omdat de Javanen meenden, dat deze 

 knollen ontstonden uit de ingedroogde uitwerpselen van groote 

 slangen. 



In X. Amerika, waar dezelfde zwamknol voorkomt als in China, 

 heet deze Indian Bread, wat op het gebruik als voedingsmiddel, 

 dat trouwens van vele soorten en in verschillende landen gemaakt 

 wordt, wijst. De smaak van Pefoelien is melig, later slijmerig. Het 

 smaakt m. i. volstrekt niet slechter dan ouwel of scheepsbeschuit. 

 Het hoofdbestanddeel schijnt pectose te zijn: eene smakelooze stof, 

 d'e ook in vruchten voorkomt. 



Welke zwam zich uit Pacht/ma Cocos kan ontwikkelen is nog 

 niet met zekerheid nagegaan. Er is echter een knol uit Malakka 



