KORTE bi:r[chti:x uit 'SLAXDS plaxtextüin 



UITGAANDE VAX DEX DIRECTEUR DER 

 IXRICHTIXG. 



I i>oriiio/H(/ oiidrrzix'L' rail rfiic zicL'f<' ni fliCflH-cstcrs roorl,(iiiii'ii<l . 



Door den adininistrateiir oener tliee-oudonieming werd mij toe- 

 gezonden een exemplaar eener tlieeheester door eene tot nog toe 

 niet waargenomen ziekte aangetast. 



Dr. J. M. Janse, ehef der Ile Afdeeling A^an '.s I^ands JMantentnin, 

 in wiens lianden de zaak gesteld werd. maakte omtrent zijn on- 

 derzoek een rapport oj», waaraan het volgende is ontleend. 



Het onderzoek van den toegezonden tlieestrnik leerde in de 

 eerste plaats, dat aan de boA^enaardsche deelen geen abnormale 

 yerscliijnselen waren waar te nemen, die als oorzaak van het afsterven 

 konden gelden , maar dat integendeel de ziekteoorzaak aan de 

 Avortels gevonden wordt, zooals trouwens reeds A'ermoed werd. 



()|» de versch uitgegraven woi'tels ziet men, zooals ook opgegeven. 

 Avordt handen van mycelium verloopon. 



Beschouwt men de wortels o]) dw'arsehe doors)iede, dan ziet men 

 rondom liet centrale houtlicliaam in de eerste plaats de bast, welke 

 echter geen in het oog vallende veranderingen vertoont. 



Naar de buitenzijde toe is als gewoonlijk de bast door eene 

 kurklaag afgesloten, maar boven o]» dit kurk vindt men een weefsel 

 bestaande uit een zeer groot aantal, zeer diidit in elkander geAve- 

 ven, kleurlooze, dunne mycelium-draden. 



Dit mycelium schijnt de wortels geheel te omsluiten, maar het 

 is niet overal van buiten af waar te nemen, omdat het \onv het 

 grootste deel bedekt is door een Aveefsel, bestaande uit 10 of meer 

 lagen kleine cellen, die blijkbaar tot het wortel-parenchym be- 

 hoord hebbeu. 



Op deze gegeA'ens afgaande komt men tot het besluit, dat het 

 mycelium zich oorspronkelijk ontwikkeld moet hebben in het Avor_ 



