— 46^5 — 



telpareiuliyjii maar ojt eenigen afstand ouder de oppervlakte, waar- 

 door dit iii twee coueentrisi-he deeleii verdeeld werd: hot Itiiiiionste. 

 dat geeue veranderingen ondergaat en zich aan de huitenzijde niet 

 een kurklaag omgeeft, en liet huitenste deel. dat wel afsto'ft maar 

 toch aanwezig blijft. 



De draden van het inycelium kan men iii dit luiitensti' deel 

 van het parenchvm zeer duidelijk vervolgen, terwijl zelfs enkele 

 takken hiiiten de oppervlakte uitsteken: maar ook dwars door de 

 kurkcellen en ook door de bastcellen heen kan men die draden 

 vervolgen tot bij het houtlichaam toe, zoodat er geen twijfel meer 

 OTerblijft. of de schimmeldraden outleenen hun voed-sel aan den 

 levenden wortel. 



Deze wortel-parasiet vertoont, voor zoover dit voorloopig onder- 

 zoek geleerd heeft, veel overeenkomst met de wortel-parasieten. 

 welke in Europa bekend zijn als ziekteveroorzakers der Lmerne- 

 klaver. zoowel als van asperges, vlier en andere planten, en welke 

 gebracht worden tot het geslacht Jiliizoctoina. 



Een kenmerk van deze ziekten is ook. dat zij zich steeds van 

 uit één punt rondom verspreiden, eene waarneming, welke ook op de 

 theeonderneming, waarvan de onderzochte struik afkomstig is. ge- 

 maakt werd. 



Voor de genoemde Jihizorfonlit's is het dan ook bekend, dat zij 

 zich door middel van het onderaardsch voortgroeiend mycelinm van 

 de eene plant naar de andere begeven, en de gedane waarneming 

 toont aan. dat dit wel evenzeer bij de ziekte dei" theestniiken het 

 geval zal zijn. 



Middelen ter bestrijding der ziekte zijn ook in Enropa niet be- 

 kend. De verspreiding kan men echter tegengaan door de boomeu 

 wanneer zij pas aangetast blijken te zijn (en die toch bijna altijd 

 reddeloos verloren zijn) zooveel mogelijk met den volledigen wor- 

 telklomp uittegraven en daarna onschadelijk te innkon. het l>ost 

 door verbranden. 



