I)E VERBETERDs'Ct der EASSEX < )XZER 

 CIXTUURPLAXTEX. 



( VerroJfj). 



Een voorbeeld van den regel, dat planten, als zij eenmaal 

 begonnen zijn te varieëren, daarmede voortgaan, is de proef van 

 Fritz Muller over het vermeerderen van het aantal rijen van 

 zaadkorrels in ^[aiskolven. Zooals men weet, staan de zaad- 

 korrels op deze kolven paarsgewijze, en zijn de paren in over- 

 langsche reeksen gerangschikt : dientengevolge is het aantal 

 van de rijen der korrels zelve steeds even. Te Itajahij in 

 Brazilië, waar ^lüller zijne proef nam. kweekt men nn gewoonlijk 

 eene variëteit, wier kolven twaalf of veertien reeksen van 

 zaden dragen. Enkele malen vindt men daaronder kolven 

 met een grooter aantal rijen. Zoo vond Muller er eene met 

 IS rijen. Van deze kolf zaaide hij de zaden afzonderlijk en 

 kreeg zoodoende 205 kolven, waarvan er twintig wederom 

 elk 18 rijen hadden. Uit de zaden van deze wou hij in het 

 volgend jaar 4(30 kolven, waaronder er IS''/^ met achttien. 4- 

 met twintig en 1 kolf met twee en twintig rijen waren. Het 

 zaad van deze laatste kolf gaf planten, waaronder o. a. eene 

 kolf met zes en twintig rijen gevonden werd. In drie gene- 

 ratiën was zij dus van 14 op 26 rijen gekomen. 



In den tuinbouw zijn op deze wijze vele variëteiten met 

 dubbele bloemen gekweekt. Zoodra een kweeker in eene 

 bloem een of twee o\ertolligekroonbladeren bespeiu't. is hij zeker 

 dat hij na eenige generatiën in staat zal zijn. eene met kroonbla- 

 deren geheel gevulde of dubbele bloem voort te brengen. Met dit 

 doel werden door sommige kweekers tuinplanten bunders- 

 gewijze gezaaid in de hoop van eene kleine afwijking in de 



II. 31 



