— 366 — 



gewensciite riclitiiig te vinden. Zoo zaaide Williamson jaren 

 lang de gewone fii'manemoo)i^ Anemone corouaria in grooto 

 hoeveelheden, tot hij eenmaal eene bloem met een overtallig 

 kroonblad kreeg. Toen hij de zaden van deze bloem uitzaaide 

 kreeg lijj weldra bloemen met meerdere kroonbladeren, en 

 eindelijk die sierlijk gevulde vormen, die de oorsprong der 

 tegenwoordige, algemeen gekweekte variëteiten van dubbele 

 anemonen geworden zijn. 



Onder de landbouwplanten leveren de suikerbieten een 

 leerzaam voorbeeld van de opeenhooping van kleine afwijkin- 

 gen, dat ons tevens den oorsprong doet kennen van de beste 

 variëteiten der z. g. suikerbieten. 



De wilde biet is eene éénjarige plant, hare zaden ontkie- 

 men in den winter of in het voorjaar en bloeien dan in den 

 daarop volgenden zomer ; zaait men ze in het midden van Mei, 

 zoo maken zij terstond een langen rechtop groeienden stam, 

 zonder eerst, zooals onze gekweekte bieten doen, eene kroon 

 van wortelbladeren te maken. Somwijlen vindt men in de 

 literatuur opgegeven, dat de wilde bieten één- en tweejarig 

 zijn, doch dit laatste heeft dan, zoover het met zekerheid be- 

 kend is, betrekking op die zaden, die reeds in October en 

 IS'ovember, terstond nadat ze van de moedcrplant afvielen, 

 ontkiemden, en die dan natuurlijk eerst in den zomer van het 

 volgende jaar bloesem en vrachten voortbrengen. Het komt 

 mij dus juister voor, den wilden vorm in al deze gevallen 

 éénjarig te noemen, en de onderzoekingen van den Heer 

 Rimpau leveren voldoende bewijzen voor de juistheid dezer 

 opvatting. Ook de wilde Befa vuhjaris gedraagt zich, ge- 

 kweekt, geheel als eene éénjarige plant. 



Uit het medegedeelde volgt, dat de tweejarigheid der ge- 

 kweekte bieten eene eigenschap is, die zij eerst door de cul- 

 tuur verkregen hebben, die dus wellicht hare vroegere éénja- 

 righeid nog niet volkomen overwonnen heeft, en slechts onder 

 die omstandigheden, waaronder zij sinds eeuwen gekM'eekt wer- 

 den in voldoende mate verzekerd is. Wijkt men van deze 

 omstandigheden af, zoo bestaat de mogelijkheid, dat zij deze 



