EEN EN ANDER OVER PEPERCULTÜÜR. 



(Slof). 



Xadat in de vorij^'e afleveringen de aandacht gevestigd werd 

 op liet bestaan van verschillende soorten of variëteiten der 

 ])eperplant, die aanleiding geven tot eene globale verdeeling 

 in lioog en laag groeiende planten, en na al hetgeen werd 

 opgemerkt over de verschillende soorten van plantniateriaal, 

 zal de bewering, dat niet alle jonge aanplantingen bij hunne 

 voortgaande ontwikkeling op gelijke manier behandeld kunnen 

 worden, zeker geene tegenspraak ondervinden. 



Het noodwendige verscliil in behandeling kan zelfs zoo groot 

 zijn, dat men bij het bezigen van meer dan eene pepersoort 

 of van meer dan een middel van voortplanting voorziclitig 

 doet, het bescliikbare terrein te verdeelen in afdeelingen en 

 het planten zoodanig te regelen, dat elke afdeeling een gelijk- 

 soortig gewas erlangt. 



Deze maatregel zou zeker niet noodig zijn, indien een on- 

 dernemer, die zijn gewas kent, zelf de leiding der werkzaam- 

 heden tot in de geringste onderdeelen voor zijne rekening kon 

 nemen. Bij aanplantingen van eenige uitgebreidheid is dit 

 echter niet mogelijk ; daar zal veelal zooveel overgelaten moeten 

 worden aan het toezicht van inlandsche mandoers, die onvol- 

 doende op de hoogte zijn van de cultuur, of de welbekende' 

 portie zorgeloosheid en onverschilligheid over zich hebben, dat 

 het maken van afzonderlijke groepen geene overbodige weelde 

 kan genoemd worden. 



Ten einde nu bij de verdere besprekingen vrij te loopen van 

 liet vallen in herhalingen of in uitvoerige beschouwingen over 



