— 54:] - 



I)(' vcriiiKlcriiiii'cii . die tic ivwxU- in water ojjlosliarc kk'Ui'.srof 

 vertoont, liaiin'cii sleelirs vooi" (m-ii deel saiiuMi met wisseliugen 

 in samenstelling" dei' klenistof. in zooverre als daardoor ii.l. 

 de verseliillende nnanees in rnod worden te voorschijn g'croe- 

 pen. als rosé. steenrood, vnnrrood. zooals meii die o.a. 1iij de 

 zoo versehillende variëteiten van rozen. Jli//)l<i(iis (Keinl)ann' 

 sepatoe), stokrozen en veh^ andere waarneemt. 



De overi;"ang'en van die roode klenr in violet en Mauw worden 

 eekter slechts vero()i-zaakt door vcrandcrin.u'cn in de reactie 

 van het cel vocht, waarin die klenrstot" o])gelosf is. dus, wat 

 hetzelfde is. van de stoffen, die met die kleurstof tegeljjk zich 

 in het cel vocht o]>g'elost lievimleu. J>ij zui'c reactie van de 

 o])lossin<;- toch blijft de roode kleur bestaan. In'j alcalische 

 reactie g'aat die onmiddellijk over iu blauw, terwjjr eene neu- 

 trale reactie eene violette kleur te weeg roept. ]i[en ziet dus, 

 dat men hier dezelfde kleursveranderingen aantreft, die het 

 laknu>es ons in o])lossing vertoont, (^ok bij de bloemkleuren 

 kunnen evenals bij het lakmoes alle overgangen tusschen 

 rood over violet naar l)lanw optreden, die alleen afhankelijk 

 zijn van kleine verschillen in de reactie van het celvocht, terwijl 

 ook de concentratie dier ojdossing (wat de kleurstof l)etreft) 

 van grooten invloe<l is. Zoo is liv. de zwarte klem-, die men 

 in don vorm van vlekken niet zelden op bloemen aantreft, 

 onder anderen op de viooltjes en stokrozen. niets anders dan 

 een' zeei- donker violet of blauw; men mag dus zeggen, dat 

 zwart ouder de Idoc^mkleuren niet voorkomt. 



Men ziet dus. dat de b;idc i'eeksen van afgeleide kleurstoffen 

 geheel uit elkander loopen, en dat alle kleuren van den regen- 

 boog vertegenwoordigd zijn, zoodat zij de meest geschikte gele- 

 genheid aanltieden om door combinaties ook de inecst verschillen- 

 de kleurschakeeringen te vormen. Wel is waar is in beide reek- 

 sen rood genoemd, maar ook zijn deze beide kleuren niet moeie- 

 lijk van (dkander te onderscheiden, wanneer men daarop een- 

 maal gelet heeft. Ook hier is eigen aanschouwing veel meer 

 waard dan eene boschrijving, daar deze laatste zeer moei el ijk te 

 geven is, èn door gebrek aau woorden voor de verschillende 



