CHRYSANTHEMUMS. 



Als men in Europa van Chrysanthemums^ of Chrysanthen, 

 zonder nadere bepaling spreekt, dan zal iedere bloenienlief heb- 

 ber het eerst denken aan de Winter-chrysmthemums of Win- 

 terasters, niettegenstaande er versclieidene andere soorten van 

 dit geslacht als sierplanten gekweekt worden. Er zijn dan ook 

 weinig planten, die gedurende den laatsten tijd in Europa 

 meer de algemeene b3langstelling hebben gaande gemaakt, en 

 welke op die belangstelling meer aanspraak kunnen maken 

 dan de Chrysanthemums. Niet alleen, dat zij hare bloemen 

 beginnen te openen, als buiten do laatste bloemen verdwijnen, 

 en men door kunstmiddelen in dien bloemen armen tijd moet 

 voorzien, maxr aan dien gunstigen bloeitijd paren zij nog een 

 rijkdom van vormen en kleurschakeeringen, (men heeft er te- 

 genwoordig zelfs met welriekende bloemen), zooals bij weinig 

 andere plantengeslacliten, nog minder bij plantensoorten, aan- 

 getroffen wordt. 



De Cltrysantltciiuiin behoort tot de natuurlijke familie der 

 C())iij)os/t<ie of samongesteldbloomige ; wat dus gewoonlijk 

 voor ééne enkele bloem wordt gehouden, is inderdaad eene 

 verzameling van bloempjes, die bloemhoofdje wordt genoemd. 

 De gekweekte variëteiten stammen af van twee oorspronkelijke 

 soorten, nl. ChrysantJiemum sinense Sab. en Chr. mdiciim Cass., 

 die in Cliiiia en Japan in het wild voorkomen. In beide 

 landen worden zij reeds zeer lang in vele vormen gekweekt, 

 en vooral bij de Japanners staan zij in hoog aanzien. De 

 bloem komt voor in het keizerlijk Japansche wapen, en bekend 

 zijn de feesten, welke daar te lande jaarlijks gehouden worden, 

 waarvan een paar dagen aan de Chrysanthemums zijn gewijd. 



