— 56Ö — 



de invloed die een of andere prikkel op de centrale klieren 

 uitoefent, niet alleen zich openbaart in eene buiging van alle 

 tent«akels, raiar tevens in eene verhoogde klierwerking. 



Dit vocht, dat in normilen toestand volmaakt neutraal rea- 

 geert, verkrijgt thans tengevolge van denzelfden prikkel tevens 

 eene zure reactie. De verhoogde afscheiding duurt voort, zoolang 

 de tentakels gebogen blijven, en evenlang blijft ook het klier- 

 vocht zuur reageeren. AYordt het voorzichtig geneutraliseerd 

 met ammoniuni-carbonaat, dan komt de reactie toch na wei- 

 nige oogenblikken terug. 



AVelke belangrijke beteekenis dit zuiu* heeft zullen wij zoo 

 aanstonds zien; voorloopig zij opgemerkt, dat het als neven- 

 functie, antiseptische werking uitoefent, zoodat stoffen, die 

 voor rotting en bederf vatbaar zijn, door dir zuur langen Tijd 

 vrij blijven van rottingsbactericn. Legt men een stukje 

 vleesch, kaas, eiwit of iets dergelijks op een blad en een der- 

 gelijk voorwerp ter vergelijking op vochtig mos, dan blijkt 

 het, dat de op mos gedeponeerde stukjes binnen korten tijd 

 gaan rotten, terwijl die, welke op het versche zonnedauw- 

 blad worden gebracht onder de werking van het kliervocht 

 geheel vrij daarvan blijven. 



De afscheiding der klieren houdt op , zoodra de tentakels 

 zich hebben teruggebogen. De klieren worden dan tijdelijk 

 droog, en dit is van gewicht voor de plant, aangezien daardoor 

 stukjes van anorganischen aard of chitine — schubjes, daarop 

 achtergebleven, gemakkelijk door den wind kunnen verwijderd 

 worden. Kort daarop begint de vochrafscheiding op nieuw, 

 en is het blad weder gereed om eene prooi te vangen. 



Insecten zijn gewoonlijk binnen een kwartier gedood. De dood 

 treedt in, door de afsluiting der luchtbuisopeningen door het 

 kleverige vocht. Zj sterven derhalve door verstikking. 



Zoo aanstonds zullen wij zien, dat de vloeibare stikstof- 

 houdende stoffen door de klieren worden geabsorbeerd, zoodat 

 Inderdaad de plant zich op deze wijze voorziet van de noodige 

 Stikstof houdende verbindingen. 



Men weet, dat geene plant buiten deze verbindingen leven kan, 



