/ _ 573 — 



Dit resultaat maakte het uiet iluidelijk, waarom iu den groiul 

 hoofdzakelijk nitraten gevormd worden. W. nam nu proeven met 

 grondsoorten uit verschillende werelddeelen o. a. met 2 uit Azië 

 en wel uit Java. 



In al de vloeistoften. waarin deze aarden uigezaaid werden, begon 

 de nitrificatie steeds met de vorming van salpeterigzuur, en eerst 

 als al het ammoniak verbruikt was, werd het gevormde nitriet snel 

 tot nitraat geoxydeerd. Maakt men nu met elk dezer begin cultures 

 eene serie van opeenvolgende cultures, dan wordt met die van de 

 aarden uit Europa de nitraatvorming eerst zeer traag om ten slotte 

 op te houden. Met verschillende exotische aarden — vooral met 

 4 monsters uit Afrika en met 2 uit Z. Amerika — blijft ze eerst 

 vrij levendig en kan zelfs sterker Avorden door opeenvolgende bij- 

 voegingen van ammoniakzout, maar met de zesde of achtste gene- 

 ratie houdt ze bij allen op. met iiitzondering van de cultuur uit 

 eene aarde afkomstig uit Quito. 



Uit de verschillende aarden kon W. verschillende vormen van 

 microben afzonderen, die wel de eigenschap bezaten ammoniak tot 

 salpeterigzuur te oxydeeren maar dit niet tot salpeterzuur. De 

 oorzaak van die verdere oxydatie, zegt W, is dus te zoeken iu de 

 werking van andere organismen. Behooreu deze tot de gewone 

 soorten of tot eene bijzondere tot nu toe onbekende groep? Om 

 dit te weten isoleerde W. op gelatine platen uit cultures, afkom- 

 stig van eene aarde uit Tunis, waarin nog vorming van salpeter- 

 zuur plaats had, 5 soorten van microben, die echter geen van allen 

 de gewenschte eigenschap bezaten. Daarom werd nu, uitgaande 

 van eene cultuur, afkomstig van Quito-aarde, eerst in nitriet op- 

 los.singen uitgezaaid en daarna op eene voedingsbodem van gelei- 

 achtig kiezelzuur. Inderdaad gelukte het W. nu het gezochte or- 

 ganisme af te zondereu, dat zich voordoet als een zeer klein staatje 

 van onregelmatigen hoekigen vorm, en in 't geheel niet gelijkt op 

 het salpeterzuur-vormende ferment van denzelfden grond. Later 

 vond W, ook een analoog ferment iu eene aarde van Zürich en in 

 eene van Java 1). ledere grond bevat waarschijnlijk eene enkele 

 soort, die tot deze groep behoort. 



Eene der merkwaardigste eigenschappen van het exotische sal- 

 peterzuur vormend ferment is, dat 't niet in staat is ammoniak 



1) Dit moustcr was volgens eene mededeeling van Dr. Treub afkomstig uit 

 's LanJs Plantentuin te Buitenzorg. 



