— 582 — 



ren. Kookt men de groenten met oen weinigje soda (volmaakt on- 

 schadelijk!) dan worden de aanwezige plantenzuren afgestompt, en 

 hlijft de groene kleur veel langer goed. Maar nog veel fraaier 

 blijft zij, als men bij de conserven koper voegt. Het merkwaar- 

 digste daarbij is, dat reeds een gering spoor koper voldoende is, 

 om eene prachtig donkergroene kleur aan peültjes enz. te geven. 



Men kookte daarom vroeger de groenten, die voor export be- 

 stemd waren, in koperen ketels. Xu voegt men er in vele fabrieken 

 eenvoudig een weinigje kopersulfaat-oplossiug bij, wascht ze na het 

 koken goed af en steriliseert daarna de blikjes op de gewone wijze. 



Nu is de vraag: kan men de aanwezigheid van sporen koper in 

 conserven strafbaar stellen? Gelijk reeds werd opgemerkt is de 

 geringste hoeveelheid voldoende; daarbij is de verbinding van ko- 

 per met bladgroen, die zoo prachtig groene kleur geeft {Icoper- 

 Ij/il/lloci/anaaf) onoplosbaar in water en zelfs in zuren, terwijl boven- 

 dien koper een betrekkelijk weinig vergiftig metaal is. Het publiek 

 wil nu eenmaal geen wankleurige groenten, en hoewel men sinds 

 jaar en dag blikjes consumeert, is nog nooit een geval van vergif- 

 tiging bij goed bereide conserven voorgekomen. 



Niemand minder dau de kundige Parijsche toxicoloog Brouardel 

 heeft in 1880 voorgeslagen, een maximum gehalte koper vast te 

 stellen, dat in conserven kan Avorden getolereerd, n.1. 4 mgrm. 

 op 100 grm. groente. De zaak is toen niet wettelijk geregeld, maar 

 het zoude toch wel wenschelijk zijn, dat zulks alsnog gebeurde. De 

 fabrikanten konden dan goede waar leveren, zonder de kans te loopen, 

 door een toevallig geconstateerd kopergehalte hun reputatie te ver- 

 liezen, en het publiek bezat ten minste de waarborg, dat het niet 

 meer dan het wettelijk maximum koper naar binnen kreeg, en dat 

 het niet, gelijk thans, geheel afhankelijk was van de min of meer 

 liberale opvatting der fabrikanten. 



(Tschircli, Schiceiz. Woclienschr. fi'ir 

 Fhann. 1891.) O- 



MOEIELIJKHEID IN DE DETERMINATIE VAN 

 ORCHIDEEËN. 



Nu de mode der Orchideeën in Europa haar culminatie-punt 

 zeer zeker reeds heeft bereikt, en zij vermoedelijk weldra aldaar 

 aan het tanen zal geraken, staat het, volgens den tot nog toe 



