— 604 — 



gevechten g'cwoonlijk ondernomen worden op een drogen dag, 

 zoodat, daar de regenwaarsehijnlijklieid in liet Zniden der 

 Noordelijke Staten ongeveer 30 procent bedraagt, en er dus op 

 elke drie dagen één regendag verwacht kan worden, de 

 waarschijnlijkheid zeer groot is, dat er na een drogen een 

 regendag volgt: dit is nu juist een punt, waar de statistiek 

 van Poirers te kort schiet, want hij verzuimt voor elk geval 

 aan te geven, binnen welken tijd na een gevecht regen gevolgd 

 is, terwijl hij ook alleen de voor zijne theorie gunstige ge- 

 vallen aanhaalt en, waar deze niet doorgaat, dat op rekening- 

 stelt van de onvoldoende uitgebreidheid van het gevecht. Het 

 is duidelijk, dat op deze wijze elke vooropgestelde theorie uit 

 ecne dergelijke statistiek kan afgeleid worden. 



Na dit historisch overzicht van 't geen aanleiding gegeven 

 heeft tot de regenexpeditie in Texas in Augustus j.1. is het 

 van belang na te gaan, of de zeer positieve berichten, die nu 

 tot ons gekomen zijn, aanleiding geven om de ongunstige 

 meening, hieromtrent bij deskundigen geldende, te wijzigen. 

 De wijze, waarop het plan tot deze expeditie ontstond, is ver- 

 makelijk genoeg om in de eerste plaats medegedeeld te worden 

 en geeft geene hooge gedachte van de manier waarop in 't Aine- 

 rikaansche wetgevende lichaam niet 's lands gelden wordt ge- 

 handeld. 



Het was n.1. op voorstel van den Hou. Charles B. FanreJ/^ 

 senator voor IlIi)iofS, dat er een post op de begrooting ge- 

 bracht werd van 10.000 dollars voor proeven betreffende de 

 kunstmatige voortbrenging van regen door middel van ont- 

 ploffingen. De senator zelf zegt hieromtrent het volgende: 



,,Het idee is lang niet nieuw. Ik ben reeds twintig jaren 

 lang overtuigd van de praktische uitvoerbaarheid ervan, en 

 waarschijnlijk anderen eveneens, 't Is maar de quaestie van toe- 

 passen van wat men weet. Ieder weet, dat er altijd eene 

 zekere hoeveelheid vocht in den dampkring is. De lui zien 

 hun koren verscliroeien en hun vee sterven uit gebrek aan 

 water. Zij weten, dat het gewenschte vocht altijd door vlak 

 boven hun hoofd heentrekt, wegdrijvend om misschien neer te 



