— 608 — 



voor voclitigc luclit iets minder. Deze stijging van lucht nu 

 heeft dagchjks plaats door de verwarming, die do onderste 

 luchtlagen aan de oppervlakte der aarde ondergaan ; terstond 

 na zonsopgang begint zij, maar is het sterkst op het midden 

 van den dag; dan wordt do lucht naar de hooge streken 

 gevoerd, waar de bekende stapelwolken zich vormen, zij zet 

 daarbij uit en, daar zij altijd waterdamp bevat, geeft deze 

 stijging aanleiding tot de sterke wolkenvorming, die vooral 

 in deze streken omstreeks het midden van den dag zoo dui- 

 delijk is waar te nemen. Is de stijgende lucht sterk met 

 waterdamp bezwangerd, dan vormen zich niet alleen wolken, 

 maar uitscheiding van waterdamp in den vorm van regen- 

 druppels, die nu of (dit hangt van den vochtigheidstoestand 

 van de geheele atmosijheer af) de aarde bereiken of, vóór 

 zij daar komen, weder verdampen. Plet hier geschilderde 

 mechanisme van stijging van luchtlagen heeft op de grootste 

 schaal plaats in den zoogenaamden stiltegordel, die aan 

 beide zijden van den equator wordt waargenomen: van beide 

 zijden, van noord en zuid stroomt de passaat-wind daarheen, 

 strijkende over den oceaan en boven dien gordel moet de 

 aangevoerde lucht deel nemen aan do algemeene stijging, die 

 door de loodrechte straling den zon 'veroorzaakt wordt. Deze 

 opwaartsche stroom is zoo sterk, en bovendien hebben de over 

 den oceaan strijkende passaten zooveel waterdamp opgenomen, 

 dat in dezen stiltegordel een voortdurende en zware regenval 

 hiervan het gevolg is. 



Bepaalde moessons zijn dan ook op plaatsen als Padaufi 

 en PoiifiaiiaJi-^ die onder den ovenaar liggen, niet waar te 

 nemen, het regent er feitelijk het geheele jaar door. Op 

 eenigszins andere wijze, hoewel altijd door stijging van lucht- 

 lagen, ontstaan de meeste regens in de gematigde luchtstrokcn. 



De lucht n.1. die in den equatorialen gordel naar boven 

 gestegen is, vloeit nu in de hoogste luchtlagen naar alle 

 zijden af in de richting van de polen en neemt daarbij, ten 

 gevolge van de draaiïng der aarde om hare as, eene meer en 

 meer westelijke richting aan : zij bereikt echter de polen niet, 



