— 612 — 



als het ware een ondergrond vormen om de talrijke teedere, 

 klokvormige bloem 3n beter te doen uitkomen. AVelk een 

 rijkdom van de fijnste kleuren spreiden deze ten toon: A^an 

 zuiver wit tot donker fiuweelaclitig wijnrood, porceleinblauw en 

 violet ; en welk een versclieidenlieid van teekening. Het is 

 te verw^onderen, dat zij hier in Indië niet meer worden aan- 

 getroffen. 



Evenals de meeste sierplanten zooals rozen, CJir/fxaiitlwuniiits^ 

 tulpon, violen en zooveel andere meer, aan welke de kweekers 

 meenden niet vergeefs hun zorgen te zullen besteden, verschil- 

 len ook de tegenwoordig gekweekte GIo.r/)i!a\'^ zeer veel van 

 de oorspronkelijke soorten. Waarschijnlijk werd de eerste soort 

 van Gloxinia in 1730 in Europa ingevoerd en wel uit i^ieuw- 

 rirenada, van waar ze naar Engeland werd gebracht. Van 

 daar kwam ze naar Holland in den Cliffortschen tuin, waarvan 

 Linnaeus toenmaals directeur was ; deze voegde haar bij het 

 geslacht ]\Iarfi/)ua en noemde ze il/, peyenn'f*. L'Heritièr 

 maakte er in 1784 het geslacht Gloxinia van, zoo genoemd 

 naar den botanist Benjamin Peter Gloxin, te Colmar, die een 

 verhandeling schreef over het geslaclit Marfi/nia en eenige 

 andere Gesiicraceae. Marfi/nia peroiuit^ werd nu Gloxinia nia- 

 valata (wegons den gevlekten bloemsteel.) In 1850 scheidde 

 üecaisne, directeur van den Jardin des Plantes te Parijs, de 

 soorten met knollen (eigenlijk volgens Bentham en Hooker 

 knolvormigen wortelstok) van de tot nog toe onder den naam 

 Gloxinia bekende planten af en vormde daarvan het geslacht 

 Ligeria. In den tuinbouw wordt echter de naam Gloxinia 

 tot heden algemeen voor de knoldragendo soorten gebruikt. 



In 1815 werd Gloxinia spcriosa uit Brazilië in Engeland 

 ingevoerd en bloeide voor het eerst in 1817 bij den kweeker 

 Loddiges De plant onderscheidt zich door een zeer korten 

 stengel en groote, gestoelde, zaclitharige bladeren, in wier 

 oksels zich de bloemstelen ontwikkelen, die aan hun top eene 

 knikkende, of zooals de bloemisten zeggen, hangende bloem 

 dragen. Deze bloem is niet groot en heeft eene niet zeer 

 schitterende paarse kleur. Hoewel de plant dus, wat schoon- 



