— 624 — 



Deze planttafereelen worden somtijds gemaakt van slechts 

 ééne soort van boom of plant, en soms door twee of meer 

 soorten bijeen te stellen. Het gebruik van een groot aantal 

 verschillende soorten van bloemen in één stuk is ouderwetsch 

 en niet meer in de mode. Drie soorten gaat, vooral bij bloem- 

 vazen met drie openingen. 



Maar eene onschendbare wet is, dat het onderscheid tusschen 

 boomachtige en bloemaclitige gewassen {KI en Kimi) goed uit 

 elkaar gehouden wordt. Zij mogen bij elkaar gebruikt worden, 

 maar alleen volgens vaste regels. Eén Ki en één Kusa gaan 

 samen. 



Twee Kusa en één Ki mag nooit. Wel twee Ki en één 

 Kusa; maar dan mag de Kifsa nooit tusschen de twee Ki 

 komen. 



De hoofdstam moet namelijk altijd een Ki zijn, anders zou 

 de sterkere ondergeschikt gemaakt worden aan de slappere. 

 En, dat nu niet rechts en links een Kusa mag komen, hangt 

 met den algemeenen afkeer voor symmetrie samen. Want de 

 eenige uitzondering op den regel toegelaten, is dat de eene Kusa 

 dan eene bergplant en de andere eene moerasplant is. 



Er komt nog van alles kijken in deze Japansche bloemen- 

 kunst. Het karakter der composities moet overeenkomen met 

 het jaargetijde. 



Van boomen die blad hebben, als zij bloeien mogen geen 

 bloemtakken zonder blad gebruikt worden. 



Van geene plant die bloem heeft , mogen enkel bladeren 

 gebruikt worden. 



Bloemen wier eigenlijke maand van algemeenen bloei het 

 niet meer is, mogen niet gebezigd worden; zij heeten dood. 



Verder kennen de Japanners aan verschillende bloemen en 

 planten, gelijk aan allerlei andere dingen een onderscheid 

 toe van mannelijk en vrouwelijk, sterk en teeder, en op dat 

 onderscheid moet wel gelet, wil men gevoelvolle composities 

 krijgen. 



Zoo geven ook de verschillende bloemkleuren aan de bloe- 

 men een ouderlingen rang van sterker of teederder, en ook 



