— 660 — 



de verhoiuling van den bodem ten opzichte van het regenwater 

 afhankelijk is van de bedekking van den bodem met wond- 

 of cnltunrgewassen. 



Als voorbeeld moge hier alleen worden aangehaald, dat 

 nauwkeurige proeven geleerd hebben, dat de hoeveelheid van 

 het doorzijpelend water bij lossen bodem grooter kan zijn dan 

 die van den gevallen regen, omdat deze bodem in staat is 

 om direct, zonder regenval, de vocht, die altijd in de atmos- 

 pheer aanwezig is, tot water te verdichten. 



Yan hier, dat bij dichte bosschen ki-oon en bodem in sterke 

 mate zullen optreden als waterhouders en waterverspreiders 

 en dus den dienst zullen verrichten van eene natuurlijke irri- 

 gatie. Uit deze beschouwingen, die het tegenwoordig stand- 

 punt der wetenschap ten opzichte van het vraagstuk der her- 

 wouding weergeeft, volgt onmiddellijk, dat enkele boomen 

 geenszins de geschetste meteorologische en physische deugden 

 bezitten, maar zeer bepaaldelijk alleen dichte en uitgebreide 

 wouden, omdat alleen hierbij een dicht loof en een losse 

 hnmusrijken bodem gevormd worden, en dat derhalve her- 

 wouding alleen dan aan de groote verwachtingen, die men er 

 terecht van koestert, kan beantwoorden, indien inderdaad de 

 boomsoorten en do wijze van planten zoodanig gekozen worden, 

 dat er wouden ontstaan die, wat physische eigenschappen 

 betreft, eene vergelijking kunnen doorstaan met de oorspron- 

 kelijke bosschen. 



Uit het bovenstaande blijkt, dat de wetenschap der alge- 

 meene ^Meteorologie door eene juiste beantwoording der vi'aag: 

 hoe ontstaat regenval , er veel toe heeft bijgedragen om het 

 bosch-probleem op vasten grondslag te plaatsen. 



Wat echter de bijzonderheden betreft, die door de ,,Agrar- 

 Meteorologie, uitgemaakt moeten worden, zijn er nog vele en 

 belangrijke quaesties, die op eene oplossing wachten. 



Aan Ebermaijer komt de eer toe van deze niet gemakkelijke 

 vi-aagstiikken het eerst op wetenschappelijken grond te hebben 

 gesteld en door zijn epoque-makend werk, (D. E. Ebermaijer^ 

 Die physikalische Erscheinimgen des "Waldes auf Luft und 



