— 677 — 



ïjskristalleii aan liare spiegelende oppervlakte, welke nooit in, 

 maar steeds tussclien de cellen worden aangetroffen. 



Heeft Ledgeriana-bast van jonge boomen, tot poeder ge- 

 bracht, eene licht grijze klenr, bevroren bast, aan deze be- 

 werking onderworpen, ^ ziet er donker bruin uit; evenals bast, 

 welke bij droging te hoog verhit is. 



Met water behandeld heeft men de dubbele hoeveelheid 

 als in gewone omstandigheden noodig, om er eene dikke brij 

 van te kunnen bereiden. 



Een zuur-waterig aftreksel is in gewone omstandigheden 

 donker bruin, bij bevroren bast echter licht geel gekleurd. 



Om den lezer een denkbeeld te geven, hoe vorst ontstaat, 

 laat ik hieronder volgeu, hetgeen daarvan gezegd is in Ga- 

 not's Leerboek der Natuurkunde (deel I 3^ druk blz. 485). 



„Gedurende den dag ontvangt de oppervlakte der aarde 

 ,,meer warmte van de zon, dan zij naar de hemelruimte uit- 

 „straalt; gevolgelijk rijst hare temperatuur. 



„Gedurende den nacht heeft het omgekeerde plaats. De 

 „warmte, die de aarde alsdan door de uitstraling verliest, wordt 

 „niet vergoed, en daardoor ontstaat er eene daling in de tem- 

 „peratuur, die des te grooter is, naarmate de hemel minder 

 „met wolken is bezet; want wanneer er wolken zijn, dan zenden 

 „deze naar de aarde warmtestralen , die veel meer kracht be- 

 „ zitten dan die der stralen, welke van de hemelruimten uitgaan. 



„Zoo neemt men in sommige winters waar, dat de rivieren 

 „niet bevriezen, hoewel de thermometer gedurende ettelijke 

 „dagen, terwijl de hemel betrokken is, beneden 5 graden 

 „staat; in andere minder strenge winters daarentegen bevrie- 

 „zen de rivieren, wanneer de lucht helder is. 



„Het uitstralingsvermogen van de verschillende aarddeelen 

 „oefent insgelijks een grooten invloed uit op de koude, die 

 „door de uitstraling bij nacht voortgebracht wordt ; hoe grooter 

 „dit vermogen is, des te aanzienlijker is de afkoeling. 



„In Bengalen wordt de nachtelijke afkoeling aangewend 

 „ter verkrijging van kunstijs. 



„Te dien einde plaatst men bij heldere nachten groote, on- 



