— 6TÖ — 



Daarbij is revens gebleken, dar liet vau de snelheid van het 

 ontdooien afhangt, of dit doodelijk zal zijn of niet^ 



^Men kan hierbij itree gevallen onderscheiden : 



a. langzaam ontdooien. 



h. snel ontdooien. 



Geschiedt het ontdooien langzaam, dan knnuen de cellen 

 het verloren wator ook langzaam weder opnemen, zoodat het 

 zich gelijkmatig door het weefsel verspreiden kan. De oor- 

 spronkelijke toestand keert dan allengs terng. en het bevroren 

 deel herleeft. 



In het 2*^ geval, namelijk bij het snel ontdooien, slaagt het 

 weefsel er uier in tor den normalen toestand terug te keeren, 

 en de cellen sterven. 



In de tropen, waar het ontdooien sreeds snel zal plaats 

 hebbon, verkeeren dus de kinapl:int?n in het laatst ge- 

 noemd geval ; de bladeren beginnen slap aan den boom te 

 hangen, en e?n b3trekkelijk korte tijd, soms slechts een 

 enkel uur. is voldoende om de geheele bladmassa zwart 

 re kleuren. Uit den stam van den boom zelf ziet men dan 

 een bruinachtig, dun strooperig vocht vloeien, dat intens 

 bitter smaakt, terwijl de bast zelf nagenoeg geen bitteren 

 smaak meer heeft. 



Om na te gaan. of ook het alcaloïd-gehalte achteruit 

 was gegaan, werd de bast van een 5-jarigen boom. die 

 door de vorst was aangetast, en waarvan de bovenstam tot 

 op ± 1/2 voet van den wortelkraag tot op het hout totaal 

 bevroren was, onmiddellijk na de vorst nader onderzocht. 

 Evenzoo werd een onderzo?k ingesteld naar den bast, die 

 een gemarmerd voorkomen had, wit met bruine strepen door- 

 loopen en afkomstig van de plaatsen, welke her minst gele- 

 den hadden. 



De navolgende analyses geven hierop her anrwoord : 



Voor eene vergelijking zijn de analyses Xos. 1. 2, 3 en 4 

 berekend op absoluur drogen bast, de analyses Xos. 5 en 6 

 op luchtdrogen bast. 



U. 45 



