— 749 — 

 EEXE XIEÜWE BLAUWZUURHOUDEXDE PLAXT. 



Bedoelde plaut di-aagt den wetouschappelijken uaam K/^/f/ehtria 

 ufricana l. en zulks ter eere van den Xederlander Frans Kiggolacr, 

 die in 1697 eeue beschrijving van de planton vanden Amsterdam- 

 scheu hortus in het licht gaf. 



Het is, zo3als trouwens de naam reads uitwijst, eone Atrikaansche 

 plant. In Zuid- Afrika noemt man haar „Spekhouf, omdat het hout 

 week en sponzig is. In Indië schijnt deze Loom niet te willen 

 groeien; 's Lands Plantentuin heeft herhaaldelijk jonge plantjes in- 

 gevoerd, maar na eenige jaren sterven zij steeds. 



Vroeger rekende men Kii/i/elaria tot de Cappan'ileae, maar later 

 zag men in, dat deze Afrikaan zijn naaste verwanten heeft onder 

 eenige Indische plantengeslachten, van welke Panjiitin het meest 

 bekende is. Deze P((ii'/iinii is h'er op Java als Pitjoenj (verg. „Teys- 

 mannia" 1801, bl. 367) en Klosivak wèl bekend, ook om de giftige 

 eigenschappen der zaden, die door de inlanders gaarne bij hun 

 spijzen gebruikt worden, nadat het vergift (blauwzuur) er in stroo- 

 mend Avater of op andere wijze is uit geweekt. Het was nu van 

 wetenschappelijk belang nategaan, of de Afrikaansche Kiy;/e- 

 lavin ook met de Indische Paii'/iaceue overeenkomt in een ge- 

 halte aan blauwzuur. Blijkens een onderzoek van Prof. Wefers Bet- 

 tink te Utrecht is dit werkelijk liet geval. Bij een plantje, in den 

 Utrechtschen hortus gekweekt, gelukte het hem met zekerheid het 

 vergift optesporen, en het bleek dat het blauwzuur op soortgelijke 

 wijze in de plaut voorkomt als in Panr/lioii en in de andere In- 

 dische Panrjlaceae. Waarschijnlijk zal men in hot vaderland van Kly- 

 f/elaria w^el uit ondervinding weten, welk een gevaarlijk bestanddeel 

 de plant herbergt; daarvan is in de literatuur echter niets te vinden. 



(Xed. Tydschr. roor Pharm. Xoc. 1891). y. 



OVER DE HOEVEELHEID STIKSTOF DOOR REGEX- 

 WATER OP DFX BODEM GEBRACHT. 



Omtrent deze voor den landbouw geenszins onbelangrijke vraag 

 Avorden in verschillende landen wederom waarnemingen gedaan. 

 Voor oeue in Italië gelegene plaats 120 meter boven zeeniveau 

 berekende Passerini uit zijne onderzoekingen, dat één hectare in 



