— 764 — 



kou beschikken, maar aan wie men toch eeue zakelijke autoriteit 

 moeilijk kon ontzeggen. lu 1881 nam nl. het „Congres des Electri- 

 eiens" te Parijs eenstemmig eene motie aan, waarbij met het oog op 

 het steeds zeldzamer Avorden van een voor de techniek zoo onmis- 

 baar artikel als güttapercha, de Nederlandsche Regeering eerbiedig 

 werd viitgenoodigd, maatregelen te nemen om de boomen die 

 dit product voortbrengen tegen algeheelo uitroeiing te bescher- 

 men en door bepaalde yoorschriften töt eene betere exploitatie te 

 o-eraken. 



Zeker is de aanplant yau Campeche-hout nog niet zoo urgent 

 als dïe van güttapercha, en nimmer zou men haar de meest 

 nabij zijnde plicht eener Oost-Indische regeering kunnen noemen. 

 Om echter eene bespreking der vraag, of de cultuur van dit 

 product hier te lande mogelijk en wenschelijk zoude zijn in te lei- 

 den, zij het mjj vergund een résumé aan te bieden van de geschiedenis, 

 het gebruik en de handelsgegevens van Campêche-hout. Voor een 

 deel zijn die gegevens door mij ontleend aan eene pharmakognostische 

 en technische literatuur, die niet algemeen toegankelijk is. Bij de hier 

 te lande algemeen bestaande belangstelling voor nuttige koloniale ge- 

 wassen, is het vermoeden geoorloofd, dat, nu eenmaal de cultuur van 

 een zoo gewichtig product als Campêche-hout is ter sprake gebracht, 

 ook eene meer uitvoerige bespreking niet onwelkom zal zijn. 



De boom, die deze belangrijkste van alle verf houtsoorten levert 

 behoort oorspronkelijk te huis in de landen aan de Campêche-baai 

 Yucatan, Honduras en in de overige deelen van JMidden-Amerika, 

 maar hij is sinds lang naar elders overgebracht. Op het eiland 

 Jamaica is hij in 1715 ingevoerd en is daar, even als op de an- 

 dere West-Indische eilanden, spoedig geheel geacclimateerd. Nog 

 in landen, verre buiten de tropen gelegen, is de aanplant van 

 dezen boom mogelijk; zoo bijv. vindt men bloeiende exemplaren 

 aan de Moreton-baai in Queensland (Australië). Op Java schijnt 

 Haematoxylon voor ongeveer eene halve eeuw ingevoerd te zijn 

 blijkbaar met het doel, er hier eene cultuur van te maken ; deze 

 is echter nimmer op uitgebreide schaal begonnen. 



Staat de plant in geschikten bodem, dan wordt het een boom van mid- 

 delmatige grootte, tot ongeveer 40 voet hoog. In zijn vaderland is 

 .hij gewoonlijk reeds op lOjarigen leeftijd geschikt omgekapt te worden- 

 De boompjes van eenen 5 jarigen aanplant in den cultuurtuin 



