— 765 — 



te Tjikeumeuh zien er echter uit, alsof zij liuu leven miusteus 

 tot het dubbele vau dieu tyd willen rekken. 



Bij het oogsten werpt men den donkeren, looistofrijken, bast en 

 het weinig kleurstoflioudende, geelachtige, spinthout ter zijde en 

 hakt of zaagt het roode kernhout, (dat alleen in den handel komt) 

 in blokken van 15-50 KG. In Midden- Amerika worden de Cam- 

 pêche-boomen al naar de behoefte en naar den stand der prijzen 

 uit de bosschen in het binnenland gekapt, wat op zeer ruwe wijze 

 schijnt te geschieden, vergelijkbaar met die, waarop de cascarillero's 

 den kostbaren kinabast uit de wouden van Zuid-Amerika inzamel- 

 den; op de West-Indische eilanden geschiedt de aankap en de 

 aanbouw meer geregeld. Het Campêche-hout, in het droge seizoen 

 gekapt, wordt later, als in den regentijd de waterwegen meer bruik- 

 baar zijn, naar de kust afgevoerd, voornamelijk naar Laguna de Ter- 

 minos (Z. W. Yucatan) en naar Frontera aan de monding der Tabasco- 

 rivier, waar de schepen voor Europa er mede bevracht worden. 



Het hout is hard en compact, zwaar (S. G. 0,913-1,057) ; het riekt 

 aangenaam naar viooltjes; van het versche hout uit Bandjar- 

 negara vind ik de reuk echter meer muskusachtig. Het smaakt 

 zoet en kleurt bij het kauwen het speeksel violet. De kleur 

 van het Campêche-hout is fraai bloedrood, bij oud hout don- 

 ker roodviolet met groene „Anflug" ; {Haematoxylon bloedhout); 

 naar binnen wordt de kleiir lichter, tot roodbruin of geelbruin 

 toe. Xaar mate het Campêche-hout langer bewaard is, is de 

 roode kleur intenser. Dit is gemakkelijk te verklaren uit den 

 chemischen aard der kleurende bestanddeeleu. Tijdens het leven 

 der plant bevat het hout weinig kleurstof, maar eene kleurlooze, 

 glucosidische verbinding, die spoedig uiteenvalt in suiker en hae- 

 mafoxi/Une. Dit belangrijke bestanddeel is in 1810 door che- 

 VREUiL ontdekt. Het vormt kleurlooze kristallen, dus is nog niet de 

 eigenlijke kleurstof van het hout; maar het heeft de eigenschap, 

 door opname van zuurstof gemakkelijk overtegaan in Itaemate'ine^ 

 een lichaam dat eene intens violette kleur met groenen weerschijn 

 heeft en dat de eigenlijke waarde van Campêche-hout uitmaakt, 

 zoodat men uit de hoeveelheid haemate'üie, of wat natuurlijk op 

 hetzelfde neerkomt, uit het haemafoxi/Une-gehalte, (in goed hout 

 van 9-12°/q) de waarde kan bepalen. In de praktij k bepaalt men de 

 qualiteit ook, door de intensiteit der kleur nategaau, die eene bepaalde 

 hoeveelheid hout aan 1 M'* wit katoenen stof mededeelt. Wil het 



