FILICES, A CO MPO Y. 5. 
set *), in filicibus arboreis vasorum fiipicotos nullo ordine per totam frondis cicatricem dispersos esse, 
et filices arboreas nunc vivas a filicibus orbis primitivi, nomine. Lepidodendri notis, differre hoc vasorum 
fasciculorum situ. Quod equidem non ita se habere eo certius asserere possum, cum filicum arborearum 
exemplaria ab illustri Comite de Sternberg depicta ipse disquisiverim. 
$. 6.. Ab inferiori frondium cicatricis margine pulvinus magis aut minus prominens decurrit; ex 
iis, quas inspexi, speciebus in Polypodio armato, Alsophila nigra (Tab. X X X. fig. ^), 4. phalerata (Tab. 
XXX. fig. 1.) ille maxime evolutus erat, et hic quoque, de quo supra dixi, sulcus ab inferiori frondium 
cicairicis parte ad superiorem pulvini partem continuatus erat. PPulvinus quo longius decurrit, eo magis 
applanatur, et tandem in axilla cujusdam frondis inferioris prorsus evanescit. — In 4isophilis Schanschin, 
vestita, et Cyathea Sternbergii pulvini paululum modo caudicis superficiem emergunt, quare caudex, si per 
transversum secatur, formam habet rotundiorem (Tab. XXX. fig. .) quam caudicis Alsophilae "d et 
phaleratae (Tab. XXX. fis. e et 6). 
In Didymochlaena et: Chnoophora. pulvini quidem existunt, quod ex disquisitionibus anatomicis 
cognoscitur, nec vero, cum frondium cicatrices totam caudicis superficiem obtegant, extrinsecus apparent, 
sed sub superiore cicatricum parte latent frondium proxime infra positarum, Inde forma infundibuliformis 
insolita cicatricum intelligitur; inferior scilicet harum cicatricum pars (ut in ceteris generibus tota frondis 
cicatrix) sursum et introrsum spectat ; superior contra frondium cicatricis pars, pulvino duarum frondium 
Superiorum superimposita, hujus directionem sequitur, ideoque sursum et extrorsum vergit. 
Hac ratione formam hanc, quae abnormis esse videtur, si accuratius rem inspicimus, normae pror- 
sus respondentem videmus. 
$. 7. In pulvinis organum moxime memorabile singularis prorsus structurae cernitur, cui in uni- 
verso plantarum regno nihil simile esse videtur; foveae nimirum elipticae, aut etiam subrotundae, duas 
vel quatuor lineas longae et pulvere ferrugineo repletae. — In recentibus caudicis partibus hae foveae 
squamis caudicis densius obteguntur, et quantum in Aílsophila nigra observare mihi licebat, non apertae 
sunt, sed membrana tenui teguntur, quae irregulariter rumpitur, et quae cum caudicis epidermide imme- 
diate connectitur. In Chnoophora excelsa et Didymochlaena sinuosa hae foveae angustae sunt ac longae et 
vix sub oculos cadunt, quod, frondium cicatricibus valde approximatis, pars pulvini  icatricibus non ob- 
tecta lineam efficit perángustam 
$. 8. Inferior.caudicis pars specierum nonnullarum, e. g. Jlsophilae Schanschin (Tab, X XIX. fig. 
3..et 4), C. Sternbergii, Polypodii armati**) et speciei cujusdam Decandollio***) depictae, aetate provectiori 
integumento denso ultra pollicem crasso radicum aérearum vestitur. Singulae quoque radices in J4lsophila 
phalerata, A4. nigra, Cyathea Delgadii passim e caudice prodeunt. 
In quarundam etiam specierum e. g. Cyatheae Delgadii caudice aculei cernuntur singuli, irregula- 
riter sparsi; acuti et nigri, qui contextu celluloso constant e crassis membranis formato. (Tab. XXXIF. 
figur. 10). 
| $. 9. Quemadmodum inter habitum et formam externam filicum arborearum similitudo magna 
intercedit , ita etiam ir anatomica demonstrat, structuram earum internam ad eundem plane typum 
esse formatam. 
-In sectione transversali talis caudicis (Tab. XXIX. fig. 2. Chnoophora excelsa, fig. 4. -4lsophila Schan- 
Schin ; Tab. XX X. fig. o. Alsophila phalerata, fig. 4. Alsophila vestita, fig. 6. Alsophila nigra) tres praecipue substan- 
*) I. c, cahier IV. p. 53. 
**) Sternberg 1. e. Tab. E. 
u-— Organographie. Tab, 24. 
