42 CIUOE p FILICES. 
ciculi plane coalescunt et CiPCá vasorum fasciculum vaginam formant cellularum medullarium Moto: ab eu 
separatam, ita ut quisque vasorum fasciculus, ex medulla in frondis pehojonm cope de vaginà cinctus sit 
prosenchymatosá. In frondis petiolo hi vasorum fasciculi cum iis, qui ex cylindro lignoso orti sunt , post 
brevem decursum coalescentes laminam lignosam semilunarem formant. Etiam in frondis petiolo systemata, 
ex quibus vasorum fasciculus compositus est, eundem ordinem servant, qui in caudice est. In medio scili- 
cet vasa jacent (Tab. X XXII. fig. 1. m), et ab utroque latere, a vasis strato parenchymatoso (d. g.) se- 
parata, duo strata cellularum prosenchymatosarum e crassis membranis formatarum posita sunt, 
$. 22. Radices acrae, quae ex adultis caudicibus erumpunt, et ut supra notavimus, saepe inferio- 
rem caudicis partem tanquam crasso integumento vestiunt, ex cylindro lignoso oriuntur, fasciculo scilicet 
vasorum scalariformium, qui ex ipso cylindro lignoso originem trahit, et prosenchymatosá cylindri lignosi 
vaginà obtegitur (Tab. XXXIV. fig. 4. z. Alsophila vestita), corticem perrumpente. Hae radices in om- 
nibus caudicis locis, ex pulvinis, ex frondium cicatricibus, frequentissime autem ex ipsa caudicis superficie 
prorumpunt, Sternbergii *) sententia, eas ulteriori vasorum fasciculorum , in frondis cicatrice conspicuorum 
incremento nasci, cum naturae repugnet, plane est respuenda. | 
; $. 23. Organisatione filicum arborearum ita exposità nobis quaestionem, quibus plantis quoad struc- 
turam affines sint, solvere conantibus, multae difficultates occurrunt ob miram earum a vulgari typo ed- 
modum abhorrentem organisationem. A Ds je 
/— Primo adspectu nobis forte in mentem venire possit structuram earum cum Dicotyledoneis cam- 
parare, quia lignum earum clausi cylindri formam habet. Eam autem harum plantarum. comparationem 
quamyis a pluribus phytotomis:institutam, natura minime convenire, ex hisce apparet: Dicotyledonearum. 
cylinder lignosus semper constat ex lignosorum fasciculorum reticulariter anostomosantium juncturá, cylin- 
der filicum arborearum autem plane est conclusus. Liceret quidem rimas cylindri lignosi filicum arborezrum 
supra descriptas cum radiis medullaribus conferre, quae autem comparatio mihi non apta videtur, quoniam. 
hae rimae immediato nexu ad frondes pertinent, in Dicotyledoneis contra plerique radii medullares in iis 
corporis lignosi locis jacent, quibus nulla folia insident. Inde apparet, cylindrum lignosum filicum arbore- 
arum multo. magis clausum esse, quam cylindrum arborum Dicotyledonearum. 
Minime justam autem hanc comparationem reperimus, si ligni structuram accuratius contemplamur. 
In Dicotyledoneis scilicet quisque fasciculus lignosus ex vásorum spiralium, scalariformium et porosorum 
congerie constat, in cellularam elongatarum contextum demissorum. Hae cellulae in intima tantum fesciculi 
lignosi parte, quae corona dicitur, cellularum parenchymatosarum, in tota reliqua parte autem prosenchy- 
matosarum e crassis membranis factarum formam habent. In eo denique, quod cortici obversum est ,. unius- 
cujusque fasciculi latere fasciculus libri jacet. 
Cum fasciculis igitur plantarum Dicotyledonearum lignum filicum  arborearum comparantes mera 
discrimina nec ullam similitudinem reperimus. Filicum enim vasa omnia pertinent ad classem scalariformium 
porosorumque et sola totum fere ligni materiam forment ; paucaeque inter ea jacentes cellulae, e tenuibus 
formantur membranis et breves sunt, dodecaédricae, parenchymatosae, herbaceaeque mollitudinis. Libri 
nullum vestigium reperitur, et, quod maximum fere discrimen dixerim, ligno filicum arborearum facultas 
deest, in parte exteriori nova strata gignendi, in crassumque crescendi. Cortex quoque filicum arborearum 
ralione structus est a Dicotyledoneis plane diversà. ; 
Si autem has plantas, ex more scriptorum Monocotyledoneis comparamus, ntique negari non pot- 
est, externum illarum habitum his non absimilem esse , sed hoc tota fere affinitas continetur. Jam illud 
quod lignum non ex sparsis fasciculis constat, organisationis diversitatem satis demonstrat. Clarius autem 
haec diversitas cernitur, si structuram vasorum fasciculorum  Monocotyledonearum respicimus, Quisque 
| 
9) L. [o Cah. IV. P. 51. 
