44. ! vo S MORS: 
In iis speciebus, quarum frondes sünt remotae, prorsus nulla numeri et ramificationis horum v880- 
rum fasciculorum regula animadverti potest. — Ubi vero frondes sunt approximatae, saepe regularis Mis 
rum fasciculorum decursus invenitur; sic e. g. in Struthiopteride germanica ab uniuscujusque frondis basi 
duo vasorum fasciculi sursum ad bases duarum proximarum frondium superiorum , et duo vasorum fasciculi 
deorsum ad duas proximas frondes inferiores pereurrunt, unde regulare vasorum fasciculorum rete super 
ioto caudice extenditur. " 
Omnes porro a me inquisitae species eo conveniunt, quod earum vasorum fasciculi nunquam, ut in 
plantis et monocotyledoneis et dicotyledoneis invenimus, arcuata via extrorsum reflectuntur, ut in petiolum 
intrent, sed quod ad.caudicis superficiem eo-loco, ubi frondes inseruntur non propius accedentes recta via 
per totum caudicem usque ad ejus apicem decurrunt, et parvos tantum ramulos in frondes emittunt. 
^. Tertia his vasorum fasciculis peculiaris ratio haec est, quod in sectione transversali subrotundam 
vel ellipticam formam habent. (Tab. XXXIV. Jig. 8.,, Tab. XXXVI. fig. 5. 6. 7. 8. 13. 16. 
. $&. ez. Microscopii ope cognoscitur, hos vasorum fasciculos ex majori minorive vasorum scalari- : 
formium numero constare, quorum structura cum filicum arborearum vasis plane consentit. Haec vasa ple- 
rumque ita disposita sunt, ut minora in utraque extremitate, majora in medio ovalis formae quam vasorum 
fasciculus in sectione transversali monstrat, jaceant (Tab. X X XVI. fig. 1 — 16. mJ. Inter haec vasa, praecipue 
autem in fasciculorum circuitu, elongatae, e tenuibus membranis factae cellulae constanter jacent (Tab. X X XIF. 
fia. 8. 9. e. e, Tab..XXXVT. fig. 1 —16. K). Propter hanc cellularum elongatam formam, ea vasa, quibus 
adjacent, longas monstrant series punctorum, quorum aliud super alio positum ést eoque scalariformibus 
vasis similiora sunt, quam porosis. Hae cellulae partem in his vasorum fasciculis semper occurrentem effi- 
ciunt, eoque mirum est, quod cl. Antonius Sprengelius *) contendere potuerit, filicum vasorum fasciculos tan- 
tummodo ex vasis spiralibus constare. In multis denique speciebus vasorum fasciculi fusca membrana cincti 
sunt, de cujus structura infra accuratius agam. 
$. 28. Jam ad cellulosae harum plantarum partis contemplationem transeuntes, ante omnia notare 
debemus, caudicem multarum specierum e. g. Polypodii aurei, P. latipedis, P. vulgaris, P.calcarei, INephro- 
dii Filicis maris, prorsus herbaceum et mollem esse, in multis autem speciebus certa cellulosae partis strata 
(neque vero vasorum fasciculos nobiliorum plantarum ligno analogos) lignosae duritiei et firmitatis esse. 
Contextus cellulosus herbacearum filicum ita comparatus est, ut quasi inter prosenchyma et pa- 
renchyma medium teneat, cellulae cum modo huic modo illi formae propiores sint. Cellulae sunt modo 
elongatae, cellulis lignosis ceterarum plantarum affines, sed propter frequentiam horizontalium septorum 
prosenchymati jure ádnumerari non possunt (Tab. X XXVI. fig. 2. 9. 10. 12); modo breves sunt, et pa- 
renchymati similiores, sed eo ab hoc differunt, quod magna septorum pars diagonalem monstrat directio- 
nem (Tab. XXXIV. fig. 9. Tab. XXXVI. fig. 1. 4. 10) 
Ex frequenti alterius cellularum formae in alteram transitu clare mihi elucere videtur, cellularum 
in multas particulares sectiones divisionem 'secundum- parvas formae modificationes, quod nonnulli recenti o- 
rum phytotomorum fecerunt, naturae non convenire. Quamquam enim distinctio perfecii prosenchymatis et 
parenchymatis valde probanda sit , multae lamen observationes demonstrant, inter cellularum formas multi- 
plices esse transitus, quare bene cavendum est, ne eas pro formationibus naturae valde diversae habeamus. 
Ad hoc accuratius demonstrandum prae multis aliis .plàntarum familiis filices aptissimae sunt, licet 
, entm vix ulla existit naturalior familia, difficile tamen duae filicum species reperiuntur, quae cellularum or- 
ganisatione et distributione varietatum earum plane convenirent. Quam variae sint hae formationes, quae hic 
reperiuntur, ex sequente nonnullorum filicum caudicum descriptione videre licet. 
*) Comment. de Psarolithis, p. $1 et 40, 
