187. C 00 — —  MIDIOES. 
prosenchymatosas NS cellulas respondere durae prosenchymatosae. parti vasorum fasciculorum Monocoty- . 
ledonearum e. g. palmarum , his tamen argumentis nitentes contrariam sententiam veram statuimus: 
1) Quod cellulae prosenchymatosae vaginam formant vasorum fasgipoutt p cem talis compara- 
tio rei non convenit. : 2 " 
2) ÀÁngustum inter vasorum stratum stratumque prosenchymatosum positum parenchymatosarum cel- 
lularum stratum ostendit, duas hasce partes non ad unum idemque organum pertinere. 
3) Vasculosum stratum ficum arborearum simillimum est vasorum  fasciculis herbacearum filicum ; 
.prosenchymatosi autem strati apud has nullum est yestigium. is 
4) Herbaceae contra filices et ipsae. prosenchymatosa exhibent: diste. quae autem. in diversissimis 
locis et plerumque in iis jacent, ubi in arboreis filicibus nvllae cellulae prosenchymatosae reperiuntur. Hoc 
dilucide demonstrat ; prosenchymatosarum cellularum formationem ad vasorum fasciculos nonimmediate pertinere. 
5) Fasciculi in arborearum filicum medulla dispersi et ipsi strato prosenchymatoso cincti sunt; fas- 
ciculi autem. prosenchymatosi, ex quibus haec vagina composita est, in locis oriuntur plane aliis, quam ipsi 
vasorum fasciculi , hisque demum ulterius decurrentibus propinquant. : 
Quocirca vasorum cylinder solus et sine vagina prosenchymatosa pro ligno arborearum fili-. 
cum. ipsaque vagina pro contextus cellulosi caudicis parte est habenda. 
$. 32. Quemadmodum igitur in ligni formatione et in libri absentia certam anatomicam filicum ar- 
borearum a superiorum ordinum plantis differentiam , et earundem cum filicibus herbaceis, Lycopodineis et 
Marsileaceis affinitatem reperimus; sic accuratius earum vegetationis contemplatio insuper aliam quandam 
: certissimam cum his posterioribus familiis affinitatem magnamque a Phanerogamis differentiam ostendet. 
Jam supra demonstratum est, in arboreis filicibus singulos. modo ramos vasculares ex cylindro: lig- 
noso in petiolos emitti, cylindrum autem ipsum continuo ulterius caudicem percurrere, eoque sententiam a 
pluribus Phytotomis prolatam, filicum caudicem petiolorum congeriem esse, a veritate plane abhorrere. 
Simillimam structuram reperimus etiam in herbaceis filicibus, quamquam in his vasorum fasciculi 
nullum tam perfecte clausum cylindrum forment , reperimus tamen in rete vasorum. fasciculorum supra de- 
scripto initia talis cylindri. Hujus enim retis vasorum fasciculi singulos tantum ramulos in frondes emittunt, 
decursum autem continuo in superiores caudicis partes persequuntur, ; 
Tota filicum organisatio demonstrat, incrementum caudicis tantummodo in apicis vislonsatione*t con- 
stare et vasorum fasciculos, quorum ope superiores frondes vasis instruuntur, continuationem tantum eorum 
esse, qui inferiores frondes instruxerunt. Non ut in Monocotyledoneis recentiores frondes a propriorum 
- vasorum fasciculis, qui. vià a veterioribus vasorum fasciculis separatà decurrunt, vasis instruuntur, nec magis 
án veteriorum vasorum fasciculorum latere extériore stratum. reperitur lignosum recens ortum, quod Dico- 
tyledoneis peculiare est. Patet igitur, vegetationem plantarum vascularium non, ut editis Desfon- 
tanii scriptis pro certo habebatur , duplicem esse (vegetationem | scilicet IMonocotyledonearum et Di- 
cotyledonearum), sed tertiam insuper, Acotyledonearum scilicet, exstare vegetationem, quam nomine ve- 
getationis terminalis significo, quippe quae eo a ceteris distinguitur, quod apex tantum. caudicis 
succrescit , quumv tota ejus inferior pars in eodem evolutionis gradu perseuptans adducendis tantum 
succis inserviat. 
$. 33. Haec autem vegetatio terminalis non tantum in filicibus occurrit, ded etiam in Lycopodineis, 
Marsileaceis , Equisetaceis et Muscis, omnino in omnibus Cryptogamis, in quibus caulis reperitur a folio 
sejunctus. 
Ex hac incrementi ratione facile intelligitur illud in his plantis frequentissimum, quod eae species, 
quae caulem: repentem habent (e. g. multae hérbaceae filices , Lycopodia etc.), aut etiam eae, quae acerva- 
tim crescunt, e. g. musci pulvinati, saepe a basi sursum paullatim emoriantur, dum caudicis apex semper 
su€crescat, et radicibus nutriatur, quae locis superioribus recentes ex caudice erumpunt. 
B 
