90. . : FILICES. 
Appendix 
: Quatuor jam anni et quod excedit elapsi sunt, ex quo disquisitiones supra descriptas de structura 
et vegetatione filicum arborearum institui; durante hoc temporis spatio a cl. Adolpho Brongniart (in: 
Histoire des Végét. fossiles, fasc. 2.) observationes quaédam ad eandem materiam spectantes in lucem sunt 
editae, quae autem cum non congruant cum descriptione mea de crescendi ratione filicum arborearum ab 
re non fore existimavi verba nonnulla de sententia hujus autoris hac de re divulgata adjicere, 
Caudex filicum arborearum compositus est secundum JBrongniarti descriptionem (l. c. pag. 154.) 
ex tela cellulosa amjli glóbulis farcta, in quam fasciculi vasorum sunt immersi, qui cum petiolorum fasci- 
ciculis vasorum quoad structuram conveniunt, at sunt majores et quorum quisque compositus est ex variis 
fasciculis et fibris plures petiolos adeuntibus. Hi vasorum fasciculi in filicum arborearum caudice in circu- 
lum sunt dispositi. 
Quod attinet ad crescendi rationem 'caudicis filicum arborearum, plane illum convenire contendit 
Brongniart cum caudice plantarum monocotyledonéarum, quum non majorem adipiscatur diametrum et per - 
totam longitudinem eandem conservet formam.  Proprietatem autem his plantis hancce inesse ait: caudicem 
eodem modo , quo evolutione gemmae terminalis sursum crescat, etiam elongatione partium jam .dudum 
formatarum augeri, quod ex frondium cicatricum in longiorem formam distractione, praecipue autem ex - 
majore illarum distantia in inferioribus caudicis partibus eluceat, quum in ceteris plantis arboreis caulis 
nullum augmentum longitudinale capiat, ex quo partes plane sint evolutae. 
Patet itaque, cl. 4dolphum Brongniart ex observationibus suis contraria omnino argumenta dedu- 
cere, quam quae ex disquisitionibus supra descriptis conclusi, quum dixissem, filices arboreas cum Monocotyle- 
donibus crescendi ratione minime convenire, et a plantis phanerogamicis praecipue hac ratione differre, quod 
earum caudex sola apicis evolutione augmentum capiat. Quod attinet. ad caudicis ejusque singularum par- 
tium structuram et ab illa pendentem novarum partium evolutionem, supra jam satis. demonstrasse credo, 
fiices arboreas. toto *coelo a:plantis monocotyledoneis differe, ulteriorem itaque hujus rei explanationem 
supravacaneam existimo. . Quod autem ulteriorem partium jam evolutarum elongationem spectat , hac de re 
certiora affere nequeo, quum mihi nonnisi breves caudicum partes abscissas videndi occasio oblata fuerit; 
attamen moneo, hanc elongationem evolutarum caudicis partium (etiamsi omnium filicum arborearum, nec 
nisi quarundam specierum caudicibus propria sit) minime pro diagnostico charactere vegetationis harum 
plantarum habendam essc. ws ; 
Observamus enim etiam quarundam aliarum, crescendi ratione omnino cum Dicotyledoneis con- 
venientium, plantarum ramos primo anno non totam longitudinem nancisci, sed per plures annos non m 
gemmae terminalis evolutione, sed etiam internodiorum prioribus annis evolutorum elongatione majores 
evadere, ex gr. in Thuya, Iunipero. Hoc itaque per majus temporis spatium durans incrementum neque 
filicibus arboreis est peculiare, neque quae supra de vegetatione terminali dixi refutantur, quum haec elon-. 
gatio solum ab ulteriore formatarum jam partium evolutione pendeat, nec autem cum novarum partium for- 
matione in inferioribus caudicis partibus conjuncta sit. ] 
as Li 
M 
E 
Ut moneamus necesse est, nonnullas species, quarum. caudices amico mostro aestumatissimo, ut eos - 
anatomice exploret, Alsophilarum nomine tradidimus, rectius nunc pro Cyatheis haberi, igitur in paginis 
antecedentibus pro 4lsophila Schanschif, et .4. vestita legendum est: €yathea; atque Chnoophoram tam- 
"quam subgenus 4lsophilae introducemus. Martius. | 
* 
