— 37 — 



„01" two ycars, and oftoii longcr if a largc tree, and being 

 „exposod fco tlie wind and to the action of the sun, soasons more 

 „i-apidly and more completcly than a tree, that has been telled 

 „greon. (rirdling is an obl cnstom in Burma and Travancore, 

 „and it was tbrmorly practisod fnrtlior nortli in some of tlie 

 „forests bclovv. Ghat on the western coast. Timber seasoncd 

 „in tliis manner is genorally drier, and lighter than timber 

 „felled green. Girdling is not now practised in the AnalmaUay-, 

 „ Wynaad-, Mysore-, and Canara- forests, whence most of the Teak 

 „commonly known as Mahibar-Teak is obtained ; and this cir- 

 „cumstance may acconnt for tlie greater weight of Teak from 

 „the western coast as compared witli Burma Teak. It may here 

 „be mentioned that most trees witli a distinctly marked heart- 

 „wood may be killed by girdling, but that the effect is very slow 

 „npon trees, which have no distinct heartvvood, such as the species 

 „of Nawlea^ Hi/meuodlcti/on, Ficns etc." 



Cordes (J. W. H.) heeft in zijn standaardwerk over de „djati- 

 bosschen van Java (1881)" op blz. 48 — 52 de voor- en nadeelen 

 van het ringen en op stam doen afsterven uitvoerig behandeld. 



Het zij mij vergnnd een groot deel dier bladzijden hier over 

 te nemen, omdat vele lezers wel niet in de gelegenheid zijn om 

 dat boek te raadplegen, en omdat de daarin behandelde kwestie 

 van het nut van ringen nog tot eenige verdere beschouwingen 

 aanleiding geeft. 



„Zoowel op Java als in Britscli-Indië is het gebruikelijk de 

 „Djati-boomen een tijdlang vóór de velling dood te maken door 

 „hen te ringen of cerneeren, ten einde goed uitgedroogd hout te 

 „verkrijgen. Men hakt daartoe, tegen het invallen van het 

 „regenseizoen, dicht bij den grond, met eene bijl rondom in den 

 „stam eene diepe inkeep, die door schors en spint tot in het 

 „hout doorgaat, ter wijdte van minstens 5 Nederlandsche 

 „duimen 



„In Britsch-Indië worden de Djati-boomen meestal reeds twee 

 „tot drie, soms zelfs vier of vijf jaren vóór de velling geringd. 

 „Eerst dan beschouwt men die als goed op stam te zijn afgestor- 

 „ven. Op Java verloopt daarover in den regel nog slechts één 



