— 40 — 



„Het riugou der (Ijari-booiueii viiult ook niet alii;eiuceii bijval. 

 ^Veleu zijn van gevoelen, dat het beter is de stanmien ong'erlDgd 

 „te vellen en daarna de iioutwerken in water te leggen, liefst 

 „in stroomend water, waardoor de vo?dingssappen, die juist 

 „de verrotting, het bederf, de vervuring veroorzaken, beter 

 „zouden worden uitgedreven dan door het zoogenaamde doodbloe- 

 „den op stam na het ringen geschiedt, zelfs al wordt het hout 

 „hierna ook nog in water gelegd, in welk geval toch de sappen 

 „reeds grootendeels in het hout zijn opgedroogd en moeielijker 

 „zullen verwijderd worden. Ook in Britsch-Indië is men liet 

 „omtrent de voor- en nadeelen van het ringen nog niet eens". 



Aldus Cordes in zijn „Djati-bosschen op Java". 



Uit het hierachter gegeven résumé zal men zien, dat het 

 afstervingsproces na het ringen analoog is aan het uitloogen. In 

 het eerste geval toch worden de bederf-veroorzakende eiwitstoften 

 en koolhydraten van het stamhout door den boom (inzonderheid 

 door de doorgroeiende jonge twijgen en bladeren) verbruikt; in 

 het tweede geval worden die stoffen door het stroomende water, 

 waarin het hout uitgeloogd wordt, uit den stam verwijderd. 



Toch blijven vergelijkende onderzoekingen over het gehalte 

 aan eiwit en koolhydraten van uitgeloogde en door ringen op 

 stam afgestorven boomen nog zeer gewenscht; vooral uit een 

 praktisch oogpunt. 



RESUMÉ EN CONCLUSIE. 



Betreff'ende het oj) stam dood-ringen van boomen kunnen 

 m. i. de hierboven o[) l)lz. i)2 ()])gesomde punten met de 

 volgende vermeerderd worchni : 



lo. Alleen boomsoorten, die tot d(> Dicotyledoneii beliooren, 

 kunnen door ringen gedood worden. 



2o. Niet allo l)icotyi<,'ilon<'-l)()()msooi'ten st(M'V('n door het 

 ringen. Dit is b. v. niet het geval met alle de zulken welke 

 phloëembundels in het hout bezitten of analoge afwijkingen 

 vertoonen van den normalen anatomische nDicotylens.tambouw; 



