— es — 



De inlandsolie ruinlieden maken gewoonlijk de tjankokken 

 re ii;root: dit is niet alleen niet noodig maar ook nadeelig, 

 want het dunrt zooveel te langer, eer de worteltjes er door 

 komen. Kleine tjankokken, waaromheen men, om het uit- 

 drogen te beletten, een pisangblad of beter nog een stuk van 

 de bloemscheede van den pisang bindt, slagen het beste; een 

 goede maatregel om den tjankok voortdurend vochtig te houden, 

 is een bamboestengel gevuld met water er boven te hangen, 

 in de bamboe maakt men een klein gaatje, waardoor het water 

 drop voor drop op den tjankok komt. 



Er zijn echter voor den aanleg van groote vakken eener 

 zelfde rozensoort, een zoo aanzienlijk aantal planten noodig, 

 dat het tjankokken niet meer voldoende is, daar men van ééne 

 plant er slechts een gering aantal kan maken. In dit geval 

 is het beter de plant door stekken ro vermeerderen: als een takje 

 slechts drie oogeii heeft is het groot genoeg, zoodat van eeue 

 ])lant een groot aantal stekken te nemen zijn. 



Enkele rozen laten zich gemakkelijk stekken ; het is soms vol- 

 doende groote, stevige, hontige takken in den grond te steken, die 

 onder gunstige omstandigheden spoedig bewortelen; op deze wijze 

 heb ik wel rozenvakken zien aanleggen. Het gelukt echter niet al- 

 tjjd en bij sommige soorten nooit; om rozestekken geregeld te doen 

 slagen, moet ei- veel oplettendheid en zorg aan besteed worden. 



Men kan op verschillen<le wijzen rozen stekken, docji ik moet 

 mij hier bepalen er slechts eenige van te beschrjjven. waarmede 

 wij hier goede resultaten verkregen hebben. 



In de eerste plaats moet men zorgen goede, gezonde stekken te 

 snijden; de beste zijn van jonge, goed groeiende takken, die toch 

 reeds ietwat houtig zijn. Stekken, die van een tak gescheurd en 

 met een technischen term „stekken met een hieltje" genoemd 

 worden, zijn de beste. Het is echter niet strikt noodzakeljjk, ze 

 zoo af te scheuren ; wij zouden anders van lange rakken geen 

 stekken kunnen maken; andere stekken, mits met een scherp 

 mes onder een oog afgesneden, zijn ook goed. Zooals ik boven 

 reeds zeide, stekken met drie, hoogstens vier oogen zijn vol- 

 doende, het is zelfs niet aan te bevelen ze langer te nemen. 



