— 72 — 



schrift gaf ik een opstel over stamrozen. Ik beu verplicht 

 daar naar te verwijzen en hier slechts in het kort deze zaak te be- 

 spreken. De eischen, die men aan eene stamroos mag stellen, 

 zijn een tamelijk stevige, rechte stam en eene symetrische, dichte 

 kroon. Hoe weinig stamrozen voldoen in Indië aan deze beide 

 eischen I Het ligt ook in den aard der zaak ; de rozen groeien 

 in ons tropisch klimaat veel sneller en veel langer, het is vrij 

 lastig ze kort en dicht te houden; bij variëteiten, die buiten- 

 gewoon welig groeien, is het beter geen pogingen te doen ze 

 op stam te kweeken, het zou toch op mislukking uitloopen. 

 De eenige mogelijkheid om tamelijke stamrozen te kweekeu 

 is nauwkeurig de variëteiten uit te zoekeu, die er voor ge- 

 schikt zijn en die zijn zwakke groeisters en milde bloeisters. 



Over den invloed, dien de stam op de oculatie uitoefeut, is 

 al veel geschreven. Wat wij er in Indië van hebben kunnen 

 waarnemen komt op het volgende neer. Er is een roosje dat 

 ik in 1869 al op verschillende plaatsen in Indië vond, het is 

 een theeroosje, dat hier bekend stond onder den naam van 

 Flava, ook wel van Harri^sonü -^ de naam is niet juist, maar 

 iedere Indische rozenliefhebber kent haar onder dien naam. 

 Dit roosje nu groeit van stek of tjankok meestal zwak en pro- 

 duceert geen groote bloemen, oculeer haar nu op een krachtigen 

 stam van Somhreuil of een anderen en zie, er komt veel meer 

 groei in, ook de bloemen ontwikkelen zich beter. Zulks is het 

 geval met de meeste zwak groeiende rozen, men zoeke deze 

 dan ook uit, om als stamroos te kweeken. Voor onderstam 

 nemen we dikke, rechte takken van krachtig groeiende rozen, 

 zooals Soinhreuil^ sommige Noisetfen enz. 



De meeste rozen worden hier in potten gekweekt, maar ik kan 

 niet zeggen, dat deze kweekwijze een gunstigen invloed op de 

 meeste planten uitoefent. Hoewel het waar is, dat men aan 

 eene plant in een pot meer zorg kan besteden en haar daardoor 

 beter kan kweeken dan een in den vrijen grond, zijn de planten 

 heel dikwijls alles behalve fraai. Ze zijn veelal lang; de kale 

 rozenstengels zijn slechts van boven voorzien van bladeren en 

 bloemen, en ze zijn slecht gekweekt. 



