— 00 — 



is de temperatuur eerder lager dan liooger. Uit deze feiten leeren 

 we, dat de temperatuurgrenzen ruim getrokken kunnen worden, 

 indien de andere omstandigheden voor den groei der Nepenthes 

 maar gunstig zijn. 



Bakjes of mandjes van djatie-houten latten vervaardigd, zoo- 

 als we die wel voor Orchideeën gebruiken, voldoen voor de 

 Nepenthes beter dan gewone bloempotten of bakken, omdat in 

 de mandjes de circulatie der lucht, waaraan de Nepenthes- 

 wortels veel behoefte schijnen te hebben, gemakkelijker plaats 

 heeft. Goede peat, zoo vezelachtig mogelijk, waaruit het stof 

 zorgvuldig verwijderd wordt, vermengd met eeue zelfde hoeveel- 

 heid sphagnum is het beste mengsel om in te planten ; stukken 

 houtskool en wat scherven op den bodem van het mandje zijn 

 dienstig voor de drainage. In Februari worden de plantjes 

 overgeplant; zoodra de nieuwe groei begint, verhoogt men de 

 temperatuur, zoodat die 's nachts niet meer onder de 70° Fahr. 

 komt. Gedurende deze groeiperiode besproeit men de planten 

 tweemaal daags met lauw regenwater; er moet tevens voor 

 eenige schaduw gezorgd worden. Zooals men weet, komen de 

 bekers aan het einde der bladeren en zij zijn het interessantste 

 gedeelte der plant ; om nu deze organen krachtig te doen ont- 

 wikkelen, oordeelde men het nuttig uu en dan wat insecten 

 in de bekers te doen, ten einde door krachtige voeding meerdere 

 ontwikkeling te krijgen. De ervaring leerde echter spoedig 

 hoezeer men mistastte ; de bekers gingen veel eerder tot bederf 

 over dan die aan hun lot overgelaten waren. Eene begieting 

 met zeer verdunde mest, tijdens den krachtigsten groei in den 

 zomer, gaf betere resultaten ; meestal wordt koemest, met veel 

 water verdund, hiervoor aangewend. ?iog eene andere bewer- 

 king om meer en grooter bekers te kweeken wordt algemeen 

 toegepast; de in het wild groeiende Nepenthes groeit meestal 

 op tot eene vrij hooge klimplant; aan een gedeelte der bladeren 

 komen dan bekers, terwijl een ander deel der bladeren in een rank 

 eindigt, die dient als aanhechter der plant aan de omringende 

 voorwerpen. Laat men nu in de cultuur de planten aan zich 

 zelf over, dan vervallen zij tot zekere hoogte in dezelfde kwaal : 



