— 106 — 



flor plant boven on do nitbreiding van het wortolstclsel onder 

 don grond eono zekere verlioudiug. De boonicultunr heeft o. a. sedert 

 hing nit liare waarnemingen de conclusie getrokken, dat er tussclien 

 de vorming van „Langtriebe'' en „Kurgzweige" hij vruchtl)oomen, en 

 de ontwikkeling van lange worteltakken (Triebwurzelu) en korte 

 vezelwortels een bepaald verband (correlatie) is. Maar cvcu goed 

 Idijkt uit ervaring hij de boomcultuur opgedaan, dat hetzij kunst- 

 matig of door de gestehlheid van den grond veroorzaakte mis- 

 vormingen yan het normale worteltype in vele gevallen door de 

 |)laut zonder schade verdragen wordt, m. a. w. dat de wortels oen 

 groot accoraodatie-Yermogou moeten hebbeu, zoodat zij zich nog 

 voldoende ontwikkelen kunnen hij eene gesteldheid yan den grond, 

 die aan hunue natuurlijke (typische) ontwikkeling de grootste belet- 

 sels in deu weg stelt. 



Over het accoraodatie-vermogon der wortels aan de mechanische 

 gesteldheid van den grond bij twee cultuurplanten, die de meest 

 uiteenloopende worteltypeu bezitten, n.1. boonen en haver, en tevens 

 over de betrekking tusscheu de worteluitbreiding bij die planten 

 en de verdeeling van het voedsel in den grond deelt Krans in de 

 Forschungen a. d. Geblete d. Agricultur-Physik, Bd. XV, eenige 

 door hem genomen proeven mede. 



Bij de eerstgenoemde ])lant, die zooals bekend is, een zeer diep- 

 gaanden penwortel heeft, bleek hem dat een Avegkappen van deu 

 wortel tot op 6 of 8 centimeter de plant bijna geheel tot een „Seicht- 

 wurzler" (plant met een oppervlakkig wortolstelsel) maakt, daar zij 

 aan do wortolstomp een zeer groot aantal zij wortels voortbrengt, 

 zonder dat aan een ilior zijtakken hot vermogen eigen schijnt 

 te zijn in plaats van den penwortel naar beneden te groeien. 

 Wanneer men den wortel verder, bijv. tot 4 cM., wegsnijdt, dan 

 gaat de plant kwijnen, klaarblijkelijk omdat dan de zij wortels, zich 

 niet in voldoend aantal kunnen ontwikkelen. Evenzoo weet de 

 plant zich door de vorming van een zeer groot aantal zij wortels 

 aan ondiepe aardlagen aan te i)assen. 



Xog gemakkelijker schikt zich de havcrplant, wanneer zij gedwon- 

 gen wordt hare wortels, die vaii natuur (hm aanlog hebbeu om 

 zich aan do oppervlakte te ontwikk(deu, naar do diepte te doen 

 groeien. 



\'e(d sterker springt do verschillende aanlog dor beide wortel- 

 stolstolsels in hot oog bij de volgende proef, die zoo ingericht was, 



