— 194 — 



Het ware land der djeroeks is nu het district Penanggoengan 

 (Batoe) en wel voornamelijk Poenten met omliggende desa's. 

 Bij duizenden komen daar de djeroekboomen op de erven voor, 

 en is de cultuur dezer vruchtsoort er algemeen van wege het 

 voordeel dat zij afwerpt : veel zorg wordt aan de boomen 

 evenwel niet besteed. 



De vermenigvuldiging geschiedt door tjangkokkans (marcotten), 

 die op eene eigenaardige wijze aangelegd worden, zooals ik 

 het nog nergens zag. 



•De tak waarvan men de tjangkokkan wil nemen, wordt over 

 eene lengte van 15 centimeter gespleten en het losse uiteinde 

 in een bamboezen koker (boemboeng) in aarde geplant; de 

 koker wordt vervolgens goed aan den tak gebonden en de 

 aarde zooveel mogelijk vochtig gehouden. De tak blijft door- 

 leven middels de eene helft, waarmede hij nog aan don boom 

 verbonden is (zie Plaat II, Fig. 1). 



Het losse uiteinde krijgt na twee maanden wortels, die na 

 drie maanden, bij zorgvuldige begieting, de boemboeng gevuld 

 hebben, waarop de tjangkokkan voor overplanting gereed is. 



Dit bewortelen gaat men na door den kokor gedeeltelijk te 

 spljjten en den bamboezen reep een weinig naar buiten te openen 

 zoodat de aarde voor een gedeelte ter zijde bloot ligt. 



ïen einde de beworteling te bespoedigen en den aflegger 

 langzamerhand te gewennen op zich zelf te staan, wordt bij het 

 maken van de tjangkokkan de tak vlak onder dezelve ingekerfd 

 of gewond (zie Plaat II, Fig. 2); men vergroot langzamerhand 

 de inkoping, om de tjangkokkan ten laatste geheel af te snijden. 



Eene andere wijze van marcotteeren bestaat daarin, dat na de 

 splijting van den tak, hetgeen steeds van onder naar boven 

 geschiedt, een plat steentje in de spleet gekneld wordt, om deze 

 eenigszins open te houden, waarna het gespletene gedeelte omwon- 

 den wordt met het binnengedeelte van den bast ran de klap- 

 pernoot (tapas) of de vezel van den aronboom, waarin men aarde 

 aangebracht heeft, en do hierdoor gevormde zak van boven en 

 onder goed aangebonden wordt (zie Plaat II, Fig. 2). 



De gebruikelijke vorm van tjangkokken, door zooals bij rozen 



