— 216 — 



gesproken. In botanisclien zin is de koffie vrucht geen eigenlijke 

 bes maar een steenvrucht : steenvruchten noemt men nl. al 

 die vruchten, waar het zaad eene stevige omhulling lieeft, die uit 

 den wand van het vruchtbeginsel is ontstaan. Zij zijn meestal 

 één-zadig of weinig-zadig, waarbij dan elk zaad door een eigen 

 steen wand is omgeven. Alle pruimachtige vruchten zijn bijv. 

 steenvruchten. Besvruchten noemt men die vruchten, waar de 

 geheele wand van het vruchtbeginsel vleezig is geworden. De 

 zaadhuid (het zilvervlies van de koffievrucht) is dan meest zeer 

 hard en van buiten nog dikwijls slijmig of glibberig. De meeste 

 besvruchten hebben een groot aantal zaden. Die besvruchten, 

 waarvan de verspreiding door de vogels het langst en best 

 bekend is, zijn die der Loranthaceae, waartoe in Europa de aan de 

 oude Germanen heilige marentak en in Indië een vrij groot aantal 

 soorten behooren. Hiervan is het vruchtvleesch buitengewoon 

 kleverig en behoudt die eigenschap in het darmkanaal der vogels ; 

 de zaden worden dus met de uitwerpselen aan takken van 

 boomen vastgekleefd, en ontwikkelen zich daar verder. De 

 karakteristieke naam, die in het Maleisch aan al deze soorten 

 gegeven wordt is tahi-hoeroeng . Volgens Vorderman zijn de vogels, 

 die zich vooral met de verspreiding der Lora>?i/iaceae belasten, 

 kleine bloemzuigertjes van eene fraaie, bloedroode kleur, Dicaeum 

 rabrocanum, {boeroeng lombok en boeroeng tjabé-tjabe). „De 

 vogel is zeer algemeen in tuinen en trekt gedurende den paartijd 

 in troepen de boomgaarden rond. Hij bezit een schel stem- 

 geluid en is nadeelig voor den landbouw, doordat hij de zaden 

 der Loranthaceae in zijne drekstoffen op de vruchtboomen over- 

 brengt". (A. G. Vorderman, Bataviasche vogels. Hl p. 214, 215). 



Evenals bij de Lorant1ius-?ic\\t\gQ planten staat de leefwijze 

 van al die planten, die op boomen, hetzij parasietisch, hetzij 

 enkel als bewoners leven, in nauw verband mot den bouw van 

 hare vruchten en zaden. 



En aan epiphgtische (boombcwonende) planten is Java evenals 

 ieder vochtig tropisch klimaat buitengewoon rijk. Verreweg de 

 meerderheid van deze hebben vleezige vruchten ; andere 

 zooals de straks genoemde (zie blz. 208) hebben uiterst lichte 



