— 229 — 



eerste behooren T. Limhui met groote, blauwe bloemen en 

 T. amoeua met roodc bractcoön on lichtblauwe bloemen. We- 

 gens de afwijkende groeiwijs vermeld ik nog T. nsneoides met 

 talrijke draadvormigc, lange, afhangende stengeltjes, die van 

 afstand tot afstand kleine, smalle, grijsviltige bladeren dragen. 



Vric^ea sp(en(feHt< heeft dof donkergroene, met zwartbruine 

 dwarsbanden geteekende bladeren ; de bloeiwijze is eene lange 

 aar, gevormd uit talrijke, in twee rijen geplaatste, elkaar dak- 

 pansgewijs bedekkende scliutbladcren, van oene schitterend oran- 

 jeroode kleur; do gele bloempjes komen slechts even daar- 

 tusschen te voorschijn. De bloei dezer fraaie plaut duurt zeer 

 lang. 



V. ps'ittac'nin^ V. brach(/stac/i[/s^ V. Iiicurvafa, V. BarlUetu 

 zijn kleine soorten met lichtgroene bladeren en mooie, rood 

 en groen of geel gekleurde bracteeën. V. tessellata heeft blauw- 

 groene bladeren met dicht bij elkaar geplaatste, overlangsche 

 en dwarsche, donkergroene lijnen. V. fenestniUs komt eenigszins 

 met de vorige soort overeen, doch heeft minder stijve bladeren, 

 die bovendien den blauwachtigen tint missen. Zeer fraai is 

 V. hierofjii/phica, die een doorsnede verkrijgt van 1 — l^/gM. 

 De grondkleur der bladeren is geelgroen met dwarsbanden, welke 

 samengesteld zjjn uit dicht en onregelmatig geplaatste, zwart- 

 bruine streepjes. 



Bij de drie laatstgenoemde, bontbladerige soorten speelt de 

 groene kleur in de bloeiwijzen eene hoofdrol, zoodat die weinig 

 tot de schoonlieid der planten bijdragen. V. Malzinei gelijkt, 

 wat de kleur der bladeren betreft op Nidulariu)n amazonicuDi', 

 de bloeiwjjze draagt helder bruinroode bracteeën en witte bloe- 

 men. Een reus onder de Bromellaceeën is V, regina] haar 

 bladeren worden meer dan 1 ^/^ M. lang, terwijl de bloemstengel 

 eene hoogte van 2 — 3 M. bereikt. 



Tot de mooiste soorten behoort Massangea musaica met 

 prachtig gekleurde bladeren, roodc bracteeën, gelen kelk en witte 

 bloemkroon. 



De Caraguatii's hebben smalle bladeren, welke dikwijls fijn, 

 overlangs gestreept zijn; de ineengedrongen bloeiwijzen zijn 



