— 230 — 



lang of kort gesteeld en dragen meestal bladachtige, helder- 

 roode schutbladeren, o. a. C Jhuiulata en hare variëteit 

 cardinalis^ C. sangulnea. Bij C. Zahnii zijn de bracteeën geel. 

 Te vermelden over blijven nu nog eenige soorten van het 

 geslacht Pitcairnia. Van de grootere soorten welke zich ook 

 zeer gemakkelijk in grootc potten laten kweeken, werden 

 er reeds enkele genoemd in mijn artikel over bloemperken 

 (Teijsmannia, III, afl. 11/12, blz. 770). Tot de kleinere 

 soorten behoort P. Andreana met lange, slappe, sterk 

 gegolfde bladeren; de bloemsteel wordt ongeveer 2 d. M. 

 hoog en draagt vrij groote bloemen, wier kroon aan den 

 voet helder oranje, aan den top geel gekleurd is. Aangezien 

 de bladeren aan alle zijden langs den pot afhangen, doet men 

 goed dezen op een standaardje te plaatsen. P. (Pepinla) 

 aphphoidrarflora heeft opstaande, dicht l)ebladerde stengels; de 

 bladeren zijn smal, vrij kort, aan de bovenzijde donkergroen, 

 van onderen wit beschubd ; de dicht bij elkaar staande bloe- 

 men zijn helderrood; 1^. )niiscosa is eene kleine, grasachtige 

 plant met roode bloempjes. 



J. J. Smith Jr. 



