— 235 — 



zilië, maar omgekeerd dat het hout zijn naarn gegeven heeft aan dit 

 land, waar het in het begin den 16*^ eeuw in groote hoeveelheid 

 door Fransche zeevaarders werd aangetroffen. Den naam hresillum 

 vindt men reeds veel vroeger in Latijnsche vertalingen van Arabische 

 schrijvers; hij wordt hier gegeven aan het uit Indië afkomstige 

 hout van Caeselpinia Sappan en is later toegepast op dat van de 

 verwante soorten, uit Amerika aangevoerd. 



De door llartwich verder besproken geneesmiddelen zijn in Europa 

 eerst in de 16^ eeuw bekend geworden. 



Coca wordt wel is waar reeds in 1499 door den geestelijke Thomas 

 Ortiz vermeld als voorkomende aan de kust van Cumana, doch 

 nauwkeuriger berichten kreeg men eerst ten gevolge van de ver- 

 overing van Peru in 1532. Hier was het kauwen van cocabladeren, 

 met kalk gemengd, zeer algemeen, zóó zelfs, dat men van de goden- 

 beelden steeds één wang met coca gevuld hield. De Spanjaarden, 

 die eerst poogden het gebruik van dit genotmiddel, een hcidensch 

 gebruik in hunne oogen, uit te roeien, bemerkten weldra dat de 

 Indianen, als hun de coca onthouden werd, niet in staat waren 

 tot den zwaren arbeid, dien men van hen vorderde. Het coca- 

 kauwen bleef dan ook in zwang. 



In Europa hebben de coca-plant en het daaruit in 1860 door 

 Niemann en Lossen bereide alkaloid cocaïne eerst in den laatsten 

 tijd de plaats in de geneeskunde veroverd, die hun toekomt. 



Bij Jalappe deelt de schijver mede, dat reeds do eerste bezoekers 

 van Amerika verschillende wortels, die zij daar in gebruik vonden, 

 voor verwanten van rhabarber gehouden hebben, dat één daarvan, 

 de Mechoaraniia-wortGl, ynn Ipomoea Jalapa Piosh, inde 16'^ en 17'' 

 eeuw eene vrij belangrijke plaats innam om daarna langzamerhand 

 verdrongen te worden door de veel werkzamere echte jalappe, van 

 Ipomoea purga Hayne. 



Perubalsem was reeds vóór de komst der Spanjaarden bij de 

 inboorlingen zeer in aanzien en moest door hen als schatting aan de 

 hoofden opgebracht worden. Voor het verzamelen van den balsem tot 

 dit doel bediende men zich van eene bijzondere soort van potten, van 

 welke men nog tegenwoordig exemplaren vindt in de ruïnen in 

 Centraal-Amerika. Aanvankelijk werden in Europa hooge prijzen 

 voor den balsem besteed : in Rome 100 dukaten, in Spanje 20 

 dukaten voor één ons; de waarde daalde echter spoedig zeer laag. 



Voorts worden nog bijzonderheden vermeld aangaande Orleaii 



